نوبخت، سخنگوی آخوند روحانی گفت: به نانواییها اجازه دادیم از دیروز (11 آذر 93) تا ۳۰ درصد قیمت نان را گران کنند!
اجازه میدهم که نان تافتون گران شود
سرشک از گرسنگی به گونهها روان شود
هرآنچه توی سفره بوده، قیمتش، گران که بود،
کنون لواش هم بگو گران به همچنان شود
اجازه میدهم که سفرهها همه تهی شود
کز آن فغان ملتی به اوج آسمان شود
چه چاق گشته بود نان بربریّ بیحیا
اجازه دادهام که بعد ازین نحیف و ناتوان شود
اجازههای چاقی از برای گردن فقیه بود
که مثل خوک و کرگدن به منبرش روان شود
نگاه کن به گردن کلفت «احمدخاتمی»
که خر ز دیدنش خجل، به دشتها دوان شود
شکمبههای ما که پر کباب و پر چلو شده
چه غم که قد ملتی خمیده چون کمان شود
کباب چنجه و کره، از آن ماست، به درک!
که ملت از گرسنگی چو پوست و استخوان شود
چو معدههای ملتی که لاغر است کوچک است،
چه بهترآن که لقمه هم، مناسب دهان شود
اجازه میدهم که مادر از گرسنگیش جان دهد
فضای خانهها همه لبالب از فغان شود
بگو زباله گرد بیحیا! سراغ نان مرو!
کنون دگر زباله هم تهی ز خرده نان شود
اگر پنیر و شیر هم، ز سفرهها برفته است
بگو به نان بیحیا، ز سفرهها نهان شود
ز دست این نظام ببین که عالمی فراری است!
چگونه میشود که نان به سفرهها عیان شود؟
جواب ملت آمد از زبان شاعری که هان!
قیام میکنم که شیخ، به گورها نهان شود
نه نان به سفرهها گذاشت، نه خانمان برای خلق،
بدون دفن او نمیشود وطن جوان شود.
اجازه میدهم که نان تافتون گران شود
سرشک از گرسنگی به گونهها روان شود
هرآنچه توی سفره بوده، قیمتش، گران که بود،
کنون لواش هم بگو گران به همچنان شود
اجازه میدهم که سفرهها همه تهی شود
کز آن فغان ملتی به اوج آسمان شود
چه چاق گشته بود نان بربریّ بیحیا
اجازه دادهام که بعد ازین نحیف و ناتوان شود
اجازههای چاقی از برای گردن فقیه بود
که مثل خوک و کرگدن به منبرش روان شود
نگاه کن به گردن کلفت «احمدخاتمی»
که خر ز دیدنش خجل، به دشتها دوان شود
شکمبههای ما که پر کباب و پر چلو شده
چه غم که قد ملتی خمیده چون کمان شود
کباب چنجه و کره، از آن ماست، به درک!
که ملت از گرسنگی چو پوست و استخوان شود
چو معدههای ملتی که لاغر است کوچک است،
چه بهترآن که لقمه هم، مناسب دهان شود
اجازه میدهم که مادر از گرسنگیش جان دهد
فضای خانهها همه لبالب از فغان شود
بگو زباله گرد بیحیا! سراغ نان مرو!
کنون دگر زباله هم تهی ز خرده نان شود
اگر پنیر و شیر هم، ز سفرهها برفته است
بگو به نان بیحیا، ز سفرهها نهان شود
ز دست این نظام ببین که عالمی فراری است!
چگونه میشود که نان به سفرهها عیان شود؟
جواب ملت آمد از زبان شاعری که هان!
قیام میکنم که شیخ، به گورها نهان شود
نه نان به سفرهها گذاشت، نه خانمان برای خلق،
بدون دفن او نمیشود وطن جوان شود.
