متشکرم. خانم رجوی از شما تشکر میکنم. شما برای همهٴ ما الهامبخش هستید.
این فیلم را که دیدیم، همه احاد بشر در دنیا باید ببینند تا درک کنند که ما درباره مسائل صرفاً ذهنی صحبت نمیکنیم، بلکه در مورد فرزندان خود حرف میزنیم. وقتی این فیلم را مشاهده میکنیم، من به فرزندان، نوهها و خواهر و برادرزادههای خودم میاندیشم. ما با این قهرمانان و جنگجویان راه عدالت احساس نزدیکی زیادی میکنیم. نزدیک به 140سال پیش مردم فرانسه هدیه بزرگی به ایالات متحدهٴ آمریکا دادند. آنها به ما مجسمه آزادی را دادند. بر روی آن این کلمات درج شده بود: تودههای انبوه خود را که در آرزوی آزادی هستند به سوی ما بفرستید و آن زنان و مردان شجاعی که در آن فیلم شاهد بودیم و کسانی که پشت سر آنان ایستاده بودند، در یک اردوگاه شبه زندان بهحالت انبوه نگه داشته شدهاند و در آرزوی رهایی هستند؛ رها از ارعاب و آزاد برای عمل به آرمان شان. همانطور که نلسون ماندلا از زندان آزاد شد. بدون اینکه بر سر وفاداری و ایدئولوژی خود مصالحه کند. ایالات متحده قول داده است و ما قراردادی را امضا کردیم. این قرارداد الزامآور است. ساکنان کمپ اشرف سابق و اکنون کمپ لیبرتی که از حق مشروع دفاع از خود و خانوادهٴ خود گذشتند، باید توسط ایالات متحده آمریکا حفاظت میشدند. اما از آنها در برابر حمله حفاظتی بهعمل نیامد. ما از آنها حفاظت نکردیم. سازمان ملل از آنها حفاظت نکرد. ما آنها را در مقابل خشونت، قتل و جراحت بیپناه گذاشتیم. دیگر نیازی نیست که من به تعداد کشتههایی که دیدهایم، اشاره کنم. چه بسیار کشته و مجروح شدهاند و خدای نکرده چند نفر دیگر باید بابت پیامدهای زیر پاگذاشتن قانون و اخلاق توسط ما باید رنج ببرند. اینها کسانی بودند که از حق دفاع از خود دست کشیدند. ما در حال معامله هستیم. ما در حال معامله با شیطان هستیم و در تلاش برای توجیه مسائل غیرمعقول و غیرقابل قبولی هستیم.
قاضیالقضات جکسون دادستان کل در دادگاه نورنبرگ زمانی این امر را به این شکل بیان کرد: «کسانی که حذف قهری مخالفان را آغاز میکنند، بهزودی خود را در حال امحای مخالفان خواهند یافت. یکسان سازی اجباری عقاید تنها در گورستان به وحدت نظر میرسد». در سالهای اخیر ما دادگاه جنایی بینالمللی را تأسیس کردیم. هدف از این کارها چه بود؟ قرار نبود که تنها مرتکبان جنایت را پس از ارتکاب مجازات کنیم. بلکه این دادگاه ساخته شده بود که مانع از قتلعام و جنایت علیه بشریت باشد. برای اینکه از چیزهایی که در کمپ اشرف و کمپ لیبرتی مشاهده میکنیم جلوگیری شود. باید شمشیر عدالت بر سر مرتکبان جنایت نگاه داشته شود. همانطور که لوئیس فری به درستی گفتند اکنون ما منابع لازم و امکانات قانونی را داریم. ما باید همین الآن شروع به تشکیل یک مرکز ثبت اسناد کنیم و در آن هر کدام از مرتکبان جنایت و هر جنایت را ثبت کنیم. باید آن را برای جهان منتشر کنیم و آنها را لیستگذاری نماییم. بگذارید بدانند که آنها هرگز بخشوده نخواهند شد. آنها هرگز فراموش نخواهند شد. ما عدالت را برقرار خواهیم کرد. بر اجرای عدالت اصرار خواهیم کرد. خواه تغییر رژیم یا معامله با رژیم صورت بگیرد یا نگیرد؛ عدالت باید برقرار شود. انجیل میفرماید که عدالت باید پیگیری شود. این بدان معنا است که کسانی که مرتکب ظلم میشوند باید مورد تعقیب قرار گیرند. تنها روش تضمین عدالت در آینده این است که مرتکبان جنایت در گذشته را مجازات کنیم. برای همین هم مرکز ثبت اسناد بسیار حیاتی است. ما همچنین باید یک نهاد جدید ایجاد کنیم. ما باید یک مکانیزم جدید به وجود بیاوریم. همانطور که بعد از جنگ یوگسلاوی و سایر جنگها در آفریقا چنین مکانیزم هایی ایجاد شد. اما ما باید مرتکبان جنایت را مورد حسابرسی قرار دهیم. این مسأله اصلی است. انجیل همچنین میگوید: بیهوده در برابر خون همسایهٴ خود باطل و بیعمل نایستید. ما در آمریکا گناه بزرگی مرتکب شدهایم. ما به هنگام خونریزی همسایه خود باطل و بدون عمل ایستادیم. ما در قبال جان آن زنان و مردان مسؤل هستیم. آنهایی که نباید کشته میشدند. آنها قربانی بیعملی ما هستند. آنها قربانیان بیعملی و کنار ایستادن ما هستند. شما این تعهد را از همه ما شنیدید و من از طرف خودم این تعهد را تکرار میکنم که من بیعمل در کناری نخواهم ایستاد، من آسوده نخواهم بود تا اینکه عدالت برقرار شود. تا اینکه مرتکبان جنایت به سزای اعمال خود برسند و خطرهای بزرگتر دیگری برای مردم شجاع کمپ لیبرتی وجود نداشته باشد. همانطور که شهردار جولیانی گفت این مسألهیی بدیهی است. اما برخی اوقات قلب و عقل آدمی بر معاملات مجرمانه فائق نمیآیند. همانطور که فرماندار هوارد دین نیز گفت: ما هرگز از این جور معاملات کوته بینانه سود نخواهیم برد. در نهایت عدالت باید پیروز شود و ما آن را محقق خواهیم کرد. بسیار متشکرم.
این فیلم را که دیدیم، همه احاد بشر در دنیا باید ببینند تا درک کنند که ما درباره مسائل صرفاً ذهنی صحبت نمیکنیم، بلکه در مورد فرزندان خود حرف میزنیم. وقتی این فیلم را مشاهده میکنیم، من به فرزندان، نوهها و خواهر و برادرزادههای خودم میاندیشم. ما با این قهرمانان و جنگجویان راه عدالت احساس نزدیکی زیادی میکنیم. نزدیک به 140سال پیش مردم فرانسه هدیه بزرگی به ایالات متحدهٴ آمریکا دادند. آنها به ما مجسمه آزادی را دادند. بر روی آن این کلمات درج شده بود: تودههای انبوه خود را که در آرزوی آزادی هستند به سوی ما بفرستید و آن زنان و مردان شجاعی که در آن فیلم شاهد بودیم و کسانی که پشت سر آنان ایستاده بودند، در یک اردوگاه شبه زندان بهحالت انبوه نگه داشته شدهاند و در آرزوی رهایی هستند؛ رها از ارعاب و آزاد برای عمل به آرمان شان. همانطور که نلسون ماندلا از زندان آزاد شد. بدون اینکه بر سر وفاداری و ایدئولوژی خود مصالحه کند. ایالات متحده قول داده است و ما قراردادی را امضا کردیم. این قرارداد الزامآور است. ساکنان کمپ اشرف سابق و اکنون کمپ لیبرتی که از حق مشروع دفاع از خود و خانوادهٴ خود گذشتند، باید توسط ایالات متحده آمریکا حفاظت میشدند. اما از آنها در برابر حمله حفاظتی بهعمل نیامد. ما از آنها حفاظت نکردیم. سازمان ملل از آنها حفاظت نکرد. ما آنها را در مقابل خشونت، قتل و جراحت بیپناه گذاشتیم. دیگر نیازی نیست که من به تعداد کشتههایی که دیدهایم، اشاره کنم. چه بسیار کشته و مجروح شدهاند و خدای نکرده چند نفر دیگر باید بابت پیامدهای زیر پاگذاشتن قانون و اخلاق توسط ما باید رنج ببرند. اینها کسانی بودند که از حق دفاع از خود دست کشیدند. ما در حال معامله هستیم. ما در حال معامله با شیطان هستیم و در تلاش برای توجیه مسائل غیرمعقول و غیرقابل قبولی هستیم.
قاضیالقضات جکسون دادستان کل در دادگاه نورنبرگ زمانی این امر را به این شکل بیان کرد: «کسانی که حذف قهری مخالفان را آغاز میکنند، بهزودی خود را در حال امحای مخالفان خواهند یافت. یکسان سازی اجباری عقاید تنها در گورستان به وحدت نظر میرسد». در سالهای اخیر ما دادگاه جنایی بینالمللی را تأسیس کردیم. هدف از این کارها چه بود؟ قرار نبود که تنها مرتکبان جنایت را پس از ارتکاب مجازات کنیم. بلکه این دادگاه ساخته شده بود که مانع از قتلعام و جنایت علیه بشریت باشد. برای اینکه از چیزهایی که در کمپ اشرف و کمپ لیبرتی مشاهده میکنیم جلوگیری شود. باید شمشیر عدالت بر سر مرتکبان جنایت نگاه داشته شود. همانطور که لوئیس فری به درستی گفتند اکنون ما منابع لازم و امکانات قانونی را داریم. ما باید همین الآن شروع به تشکیل یک مرکز ثبت اسناد کنیم و در آن هر کدام از مرتکبان جنایت و هر جنایت را ثبت کنیم. باید آن را برای جهان منتشر کنیم و آنها را لیستگذاری نماییم. بگذارید بدانند که آنها هرگز بخشوده نخواهند شد. آنها هرگز فراموش نخواهند شد. ما عدالت را برقرار خواهیم کرد. بر اجرای عدالت اصرار خواهیم کرد. خواه تغییر رژیم یا معامله با رژیم صورت بگیرد یا نگیرد؛ عدالت باید برقرار شود. انجیل میفرماید که عدالت باید پیگیری شود. این بدان معنا است که کسانی که مرتکب ظلم میشوند باید مورد تعقیب قرار گیرند. تنها روش تضمین عدالت در آینده این است که مرتکبان جنایت در گذشته را مجازات کنیم. برای همین هم مرکز ثبت اسناد بسیار حیاتی است. ما همچنین باید یک نهاد جدید ایجاد کنیم. ما باید یک مکانیزم جدید به وجود بیاوریم. همانطور که بعد از جنگ یوگسلاوی و سایر جنگها در آفریقا چنین مکانیزم هایی ایجاد شد. اما ما باید مرتکبان جنایت را مورد حسابرسی قرار دهیم. این مسأله اصلی است. انجیل همچنین میگوید: بیهوده در برابر خون همسایهٴ خود باطل و بیعمل نایستید. ما در آمریکا گناه بزرگی مرتکب شدهایم. ما به هنگام خونریزی همسایه خود باطل و بدون عمل ایستادیم. ما در قبال جان آن زنان و مردان مسؤل هستیم. آنهایی که نباید کشته میشدند. آنها قربانی بیعملی ما هستند. آنها قربانیان بیعملی و کنار ایستادن ما هستند. شما این تعهد را از همه ما شنیدید و من از طرف خودم این تعهد را تکرار میکنم که من بیعمل در کناری نخواهم ایستاد، من آسوده نخواهم بود تا اینکه عدالت برقرار شود. تا اینکه مرتکبان جنایت به سزای اعمال خود برسند و خطرهای بزرگتر دیگری برای مردم شجاع کمپ لیبرتی وجود نداشته باشد. همانطور که شهردار جولیانی گفت این مسألهیی بدیهی است. اما برخی اوقات قلب و عقل آدمی بر معاملات مجرمانه فائق نمیآیند. همانطور که فرماندار هوارد دین نیز گفت: ما هرگز از این جور معاملات کوته بینانه سود نخواهیم برد. در نهایت عدالت باید پیروز شود و ما آن را محقق خواهیم کرد. بسیار متشکرم.