نادر خوشدل ـ کانون هنرمندان در تبعید

حضار محترم، دوستان عزیز و مهمانان گرامی و عالیقدر
هموطنان عزیز بختیاری و بلوچ و عرب، مردم غیرتمند کرد، فرزندان ستارخان و باقرخان در آذربایجان، هموطنان خطه دلاور خیز میرزای جنگلی، قیامآفرینان تهران بزرگ و سایر شهرهای میهن...
خواهران و برادران عزیز در زندان لیبرتی، شیرزنان و کوهمردانی که سرمایهٴ افتخار یک خلق و میهن هستید، اسرای زندانهای سراسر میهن
رسیدن بهار و نوروز پیروز بر شما مبارک باد،
برای همگی شما در سال 93 هفت سین ـ سلامتی، سرافرازی، سعادت، سرور، سربلندی و سرشاری و سرزندگی آرزو میکنیم.
همچنین بهار و نوروز را به رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران خانم مریم رجوی و رهبر بزرگ مقاومت، آقای مسعود رجویتبریک میگوییم و برای استقبال از آنها برای برپایی میهنی نوین، لحظه شماری میکنیم.
خوشا به مردم دلاور ایرانزمین که با داشتن سنتهای ارزشمندی چون نوروز، همراه با طراوت طبیعت و بهار، طراوت و تازگی، امید و شادمانی را به قلوب انسانها میبرند و برای نبردی یکساله تجدید قوا میکند.
بنابراین به اقتباس از طبیعت، که حتی به سختترین زمستانهای طولانی نیز فائق میشود، ما نیز یقین داریم که در نبرد برای آزادی میهنمان، به سیاهی دیکتاتور غلبه میکنیم و بهار بزرگ آزادی را به میهن عزیزمان و خنده و شادی را بر لبان مردم قهرمانمان به ارمغان میبریم.
جای شهدا خالی یا بهتر است بگوییم هزار بار پر و پرتر. بهویژه شهدای قهرمانی که در اشرف یا لیبرتی برای رهایی ما و همه 70 میلیون ایرانی، دست خود ز جان شستند. بگذار خامنهای و روحانی و همه آنان که برای ملت بزرگ ایران، زمستان دیکتاتوری و نیستی را خواسته بودند خودشان نیست و نابود شوند به کوری چشم آنها، همه ما جشن بزرگ آزادی و بهار بزرگ پیروزی را به همین زودی در ایران عزیز جشن خواهیم گرفت به امید آن روز.
برای چنین روز پرشکوهی و برای پیروزی مقاومت همه با هم دست میزنیم.
منصور وجود- جامعه ایرانیان در تبعید

دوستان عزیز، مهمانان گرامی
جامعه ایرانیان در تبعید عید نوروز را به شما و تمامی هم میهنان عزیز در داخل و خارج از ایران تبریک میگوید. این تبریک بهویژه شایسته زنان و مردان قهرمانی است که در سراسر سال 92 حماسهای بینظیر از فدا و از جانگذشتگی در راه خلق و میهن را خلق کردند. آنها مبارزان آزادی ایران، در زندان لیبرتی هستند که بهدلیل خیانت آمریکا و سازمان ملل به تعهدات انسانی شان، حتی در لحظات تحویل سال نیز از تهدید بمب و موشک در امان نبودند.
دشمنان مردم ایران فکر میکردند با افزایش فشار، خواهند توانست این رزمندگان و مردم قهرمان ایران را از ایستادگی پای تعهدات آزادیخواهانهشان باز دارند، ولی خواست خدا این بود که بقول قرآن، همه این فشارها اراده آنها را قویتر و عزم شان برای آزادی ایران را بسا مصممتر کرد. بدینسان، این ارادههای پولادین، نه تنها تبدیل به امیدی برای مقاومت همه مردم ایران در برابر دیکتاتوری، بلکه تبدیل به سمبلهای مقاومت برای همه انسانهای شرافتمند و آزاده دنیا گردید و آنها را باز هم بیشتر برای گرفتن حق این رزمندگان ترغیب نمود. نمونه این انسانهای شرافتمند و آزادهای را در همین سالن در چهره خانم زوسموت، آقای فرهویگن میتوان دید. به همه آنها درود میفرستیم و از جانب خواهران و برادرانمان در لیبرتی یکبار دیگر در عید نوروز از همه آنها در سراسر دنیا بهویژه در آلمان تشکر میکنیم. درود بر شماها برای همگیتان سالی پربار و سرشار از موفقیت آرزو میکنیم.
به خواهران و برادرانمان در لیبرتی درود میفرستیم و عهد میکنیم که در نبرد بزرگ آزادی میهن، همراه و همگام آنها باشیم.
پریچهر رفیعی ـانجمن دفاع از 1000 زن اشرفی
جامعه ایرانیان در تبعید عید نوروز را به شما و تمامی هم میهنان عزیز در داخل و خارج از ایران تبریک میگوید. این تبریک بهویژه شایسته زنان و مردان قهرمانی است که در سراسر سال 92 حماسهای بینظیر از فدا و از جانگذشتگی در راه خلق و میهن را خلق کردند. آنها مبارزان آزادی ایران، در زندان لیبرتی هستند که بهدلیل خیانت آمریکا و سازمان ملل به تعهدات انسانی شان، حتی در لحظات تحویل سال نیز از تهدید بمب و موشک در امان نبودند.
دشمنان مردم ایران فکر میکردند با افزایش فشار، خواهند توانست این رزمندگان و مردم قهرمان ایران را از ایستادگی پای تعهدات آزادیخواهانهشان باز دارند، ولی خواست خدا این بود که بقول قرآن، همه این فشارها اراده آنها را قویتر و عزم شان برای آزادی ایران را بسا مصممتر کرد. بدینسان، این ارادههای پولادین، نه تنها تبدیل به امیدی برای مقاومت همه مردم ایران در برابر دیکتاتوری، بلکه تبدیل به سمبلهای مقاومت برای همه انسانهای شرافتمند و آزاده دنیا گردید و آنها را باز هم بیشتر برای گرفتن حق این رزمندگان ترغیب نمود. نمونه این انسانهای شرافتمند و آزادهای را در همین سالن در چهره خانم زوسموت، آقای فرهویگن میتوان دید. به همه آنها درود میفرستیم و از جانب خواهران و برادرانمان در لیبرتی یکبار دیگر در عید نوروز از همه آنها در سراسر دنیا بهویژه در آلمان تشکر میکنیم. درود بر شماها برای همگیتان سالی پربار و سرشار از موفقیت آرزو میکنیم.
به خواهران و برادرانمان در لیبرتی درود میفرستیم و عهد میکنیم که در نبرد بزرگ آزادی میهن، همراه و همگام آنها باشیم.
پریچهر رفیعی ـانجمن دفاع از 1000 زن اشرفی

هموطنان عزیز، دوستان گرامی، جامعه پناهندگان ایرانی برای هموطنانمان در ایران و خارج نوروز خوبی را آرزو میکند
اتو برنهارد ـ عضو هیأترئیسه بنیاد کنراد آدنائر، رئیس بنیاد هرمان الرز
اتو برنهارد ـ عضو هیأترئیسه بنیاد کنراد آدنائر، رئیس بنیاد هرمان الرز

سلام به اشرفیها در کمپ لیبرتی، نوروز مبارک
من از جانب کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد به شما از صمیم قلب درود میفرستم. و از صمیم دل برای شما و جشن بزرگتان در نوروز آرزوی موفقیت میکنم.
سلامهای خاص من طبعاً در این سال شامل دوستانمان در کمپ لیبرتی میشود..
در جشن بهاری شما ما نیز هوای بهاری در آلمان داریم. این برای من مناسبتی برای اظهار امیدواری است که بهزودی بهار ایران نیز محقق شود.
بگذارید که در این فرصت بهروشنی تأکید کنم، مقاومت ایران با رئیسجمهور برگزیده آن خانم رجوی آلترناتیو این رژیم ضدبشری در ایران هستند. با روی کارآمدن روحانی، شاهد امیدهایی در خیلی از نقاط جهان و همچنین در آلمان بودیم، ولی، خانمها و آقایان، یک بررسی انتقادی متأسفانه ما را به این نتیجه میرساند که هیچ تغییری در جهت بهبود شرایط در ایران صورت نگرفته است. همین دیروز ارقام جدیدی از سوی سازمان عفو بینالملل در خصوص موضوع اعدامها منتشر شد. برای ما مشخص شد که رژیم ایران در اجرای حکم اعدام در سال گذشته در جایگاه دوم در جهان بعد از چین قرار دارد و وقتی پارامتر جمعیت را در نظر بگیریم، به این نتیجه دردناک میرسیم که در هیچ کشوری در جهان در سال گذشته به میزانی که توسط رژیم ایران حکم اعدام اجرا شده، وجود نداشته است. متأسفانه هیچ چیز تغییری نکرده است. من به همین روشنی نیز میگویم که استفاده از فیسبوک و توئیتر کماکان در رژیم ایران مجاز نیست. هر کس که در ایران با اینترنت کار میکند با من موافق است که خیلی از سایتها را نمیتوان باز کرد.
خانمها و آقایان من کتمان نمیکنم بهعنوان کسی که پروسه انتقال از کمپ اشرف به کمپ لیبرتی را منتقدانه دنبال میکردم، از قولهایی که به ما داده شد و اجرا نشد، عمیقاً سرخورده شدم. نه ایالات متحدهٴ آمریکا و نه سازمان ملل به وعدههای خودشان برای تأمین امنیت ساکنان کمپ لیبرتی عمل نکردند. درست بر عکس، شما میدانید که در این فاصله 4 حمله ویرانگر علیه کمپ لیبرتی صورت گرفت که تعداد زیادی کشته و مجروح بر جای گذاشت و این نیز از مواردی است که ما در مراسم جشن امروز باید یک بار دیگر خیلی روشن بگوییم.
ریتا زوسموت ـ رئیس پیشین پارلمان فدرال آلمان

حضار گرامی،
در اینجا نه فقط اعضای جامعه ایرانیان برلین، بلکه ایرانیها از سراسر آلمان حضور دارند.
همچنین حامیان آلمانی مقاومت ایران هستند، کسانی که یاری میرسانند تا همبستگی محقق گردد و شرایط برای ساکنان کمپ لیبرتی بهبود یابد.
از اینجا از صمیم قلبم درودهای نوروزی و بهترین آرزوهای بهاری را برای ساکنان کمپ لیبرتی میفرستم. ما شما را فراموش نکردهایم.
ما در جشن بهاری امشب دریافتیم که چه چیزی در فرهنگ ایرانی نهفته است و میخواهم به شما بگویم، که هر چه بیشتر من با این مقاومت همکاری میکنم، به همان اندازه نیز بهتر و بیشتر فرهنگ آنها را درک میکنم. میخواهم اضافه کنم که کمپ اشرف برای ما نمونهیی از فرهنگ ایرانی بود. فرهنگی که بسیار قویتر از (رژیم) ضدفرهنگ و سرکوبگر است.
این نکته راهم بگویم که وقتی امشب نوای آهنگساز و رهبر ارکسترتان و نوازندگان همراهش را شنیدم، من را به یاد کمپ اشرف انداخت.
منظورم آن ارکستر و آن فرهنگی است که در اشرف در آن شرایط توسط آنها ایجاد شد.
چیزی که نه فقط برای ساکنان اشرف، بلکه برای محیط پیرامون آن هم مهم بود. تحولی که همزمان فرهنگ سازی کرد. سرزمینی را به بار نشاند و یک صحرای خشک را به سرزمینی پربار تبدیل کرد، وقتی که آنها این ارزشها و این فرهنگ را به دیگران هم منتقل کردند. اگر در آنجا (اشرف) چنین فرهنگی از همبستگی (و انسجام) وجود نمیداشت، یقینناً این گروه مدتها بود که از هم پاشیده شده بود.
به ما باوراندند که ساکنان تنها زمانی آزاد میشوند که اشرف را ترک کنند و آنها در اسرع وقت به کشورهای ثالث منتقل خواهند شد. ولی چنین قصدی به هیچوجه در کار نبود.
آنها را میشد مستقیماً از کمپ اشرف (به خارج) منتقل کرد. این کار را مالکی و تمامی دیگران میتوانستند انجام دهند. ولی نکردند!
و اگر میبینیم که تا کنون این میزان مقاومت شده است، باید در وهله نخست از رزمندگان آزادی در اشرف که اکنون در کمپ لیبرتی هستند، سپاسگزار باشیم. کسانی که از اندیشهٴ آزادی و اندیشه رهاسازی دست نکشیدهاند.
و میخواهم به شما بگویم که بدون یاری این همه دوستان از آلمان، از اروپا، ایرانیان تبعیدی از آمریکا و کانادا، یقیناً در نقطهیی که امروز هستیم، نمیبودیم.
اینکه توانستیم آنها را از این برچسب ننگین آزاد کنیم که تروریست نیستند، انسانهای خطرناکی نیستند، این را مدیون وکلا و حامیانی هستیم، که این برچسب را بهلحاظ حقوقی لغو کردند. این موضوع دعوا بود، حتی در کشور ما.
بالاترین مرجع قضایی دادگاه فدرال در آمریکا نیز تصمیم مشابهی گرفت. یقیناً ما بدون مقاومت بسیاری از افراد، نمیتوانستیم به این دستاورد برسیم و میتوانم بگویم که وضعیت مشابهی نیز در پارلمان اروپا وجود داشت.
نخست گوش شنوایی به این سخنان وجود نداشت. هنوز هم هستند کسانی که میگویند: «به حرفهای اینها گوش ندهید»!
اما اکثریت نمایندگان در کنگره و سنای این کشور پشت ساکنان اشرف و لیبرتی ایستادهاند.
ما شاهد این تحول در اروپا، در پارلمانهای مختلف از کشورهای اسکاندیناوی گرفته تا اروپای جنوبی و اروپای میانه هستیم. آنها از جنبش آزادیخواهی ایرانیان در کمپ لیبرتی و خارج از این کمپ دفاع میکنند.
می خواهم بگویم که این مایه پشتگرمی ماست.
در خصوص لیبرتی، ما به حق از یک زندان سخن میگوییم و نه از یک منطقه حفاظتشده برای کسانی که در آنجا زندگی میکنند.
وقتی که من در اینجا به این نکته اشاره میکنم، باید یکبار دیگر بگویم که ما باید فشار بیاوریم تا آنچه را که بر مبنای کنوانسیون پناهندگی ژنو، حق مشروع و حفاظت از حقوق انسانی و بهرسمیت شناخته شده این پناهندگان است، تحقق یابد.
بدون فشار ما هرگز نمیتوانیم موفق شویم و من میتوانم یکبار دیگر به شما اطمینان دهم در جایی که انسانها از پایین به مانند ریشههای جنبش مدنی میتوانند آنقدر فشار وارد آورند که بالاییها نتوانند از آن سرپیچی کنند، ما در این نقطه خواست خود را به کرسی خواهیم نشاند.
و من میخواهم در این روز جشن بهاری، قویاً به آن فراخوان بدهم.
ما نیاز به حمایتهای زیادی داریم. روزانه مقاومتی بزرگ صورت گرفت، تا توانستیم بخش کوچکی از پناهگاهها را در مقایسه با میزان بزرگی که روزی در آنجامستقر بودهاند، دوباره به لیبرتی بیاوریم.
هر روز باید رزمی نو آغاز کنیم. اما اکنون حداقلهایی برای حفاظت دوباره در آنجا مستقر شده است. و باید بگویم که ساکنان تا به امروز در آن دیار بیحفاظ بودهاند. همچنان خطر موشکهای هدایت شونده با سیستم حرارتی و تهاجمات غیرقابل پیشبینی ساکنان را تهدید میکند.
در پایان علاقمندم نکته دیگری را نیز به سخنانم اضافه کنم
خانم رجوی همواره در پی کسب حفاظت برای جان ساکنان لیبرتی در خارج از کشور در سفر است. تا حرف خود را در کمیساریای عالی پناهندگی و در یونامی به پیش ببرد و از تلاشی که به همراه سایر زنان و مردان برای رسیدن به خواستهایش میکند، کوتاه نمیآید. اگر ما از او حمایت نکنیم، به تمامی جنبش آزادیخواهانه خیانت کردهایم.
آن چه که شما در برنامه ده مادهیی میخوانید و آنچه که اکنون از زبان ایشان (خانم رجوی) خواهید شنید، من را به چیز دیگری رهنمون ساخت. من میخواستم بدانم که چه کسی واقعاً حقیقت را میگوید. خانم رجوی یا کوبلر؟
و من بهروشنی به آن رسیدم که خانم رجوی حقیقت را میگوید و این اوست که با زنان و مردانش، جنگنده برای یک ایران آزاد است.
اجازه ندهید که از حمایت او دست برداریم و من با سه بار با تأکید میگویم که نه! این اتفاق نخواهد افتاد و این مقاومت را در من تقویت میکند و چنین خواهد شد.
یعنی قدم به عقب نگذارید، ادامه دهید، پس از هر شکست دوباره بهپا خیزید و ما امروز به این متعهد میشویم. در شما میزان زیادی پویایی، انبوهی انرژی و سرشاری از زندگی نهفته است که من را متقاعد میکند.
آرزوهای قلبی من را بپذیرید.
در اینجا نه فقط اعضای جامعه ایرانیان برلین، بلکه ایرانیها از سراسر آلمان حضور دارند.
همچنین حامیان آلمانی مقاومت ایران هستند، کسانی که یاری میرسانند تا همبستگی محقق گردد و شرایط برای ساکنان کمپ لیبرتی بهبود یابد.
از اینجا از صمیم قلبم درودهای نوروزی و بهترین آرزوهای بهاری را برای ساکنان کمپ لیبرتی میفرستم. ما شما را فراموش نکردهایم.
ما در جشن بهاری امشب دریافتیم که چه چیزی در فرهنگ ایرانی نهفته است و میخواهم به شما بگویم، که هر چه بیشتر من با این مقاومت همکاری میکنم، به همان اندازه نیز بهتر و بیشتر فرهنگ آنها را درک میکنم. میخواهم اضافه کنم که کمپ اشرف برای ما نمونهیی از فرهنگ ایرانی بود. فرهنگی که بسیار قویتر از (رژیم) ضدفرهنگ و سرکوبگر است.
این نکته راهم بگویم که وقتی امشب نوای آهنگساز و رهبر ارکسترتان و نوازندگان همراهش را شنیدم، من را به یاد کمپ اشرف انداخت.
منظورم آن ارکستر و آن فرهنگی است که در اشرف در آن شرایط توسط آنها ایجاد شد.
چیزی که نه فقط برای ساکنان اشرف، بلکه برای محیط پیرامون آن هم مهم بود. تحولی که همزمان فرهنگ سازی کرد. سرزمینی را به بار نشاند و یک صحرای خشک را به سرزمینی پربار تبدیل کرد، وقتی که آنها این ارزشها و این فرهنگ را به دیگران هم منتقل کردند. اگر در آنجا (اشرف) چنین فرهنگی از همبستگی (و انسجام) وجود نمیداشت، یقینناً این گروه مدتها بود که از هم پاشیده شده بود.
به ما باوراندند که ساکنان تنها زمانی آزاد میشوند که اشرف را ترک کنند و آنها در اسرع وقت به کشورهای ثالث منتقل خواهند شد. ولی چنین قصدی به هیچوجه در کار نبود.
آنها را میشد مستقیماً از کمپ اشرف (به خارج) منتقل کرد. این کار را مالکی و تمامی دیگران میتوانستند انجام دهند. ولی نکردند!
و اگر میبینیم که تا کنون این میزان مقاومت شده است، باید در وهله نخست از رزمندگان آزادی در اشرف که اکنون در کمپ لیبرتی هستند، سپاسگزار باشیم. کسانی که از اندیشهٴ آزادی و اندیشه رهاسازی دست نکشیدهاند.
و میخواهم به شما بگویم که بدون یاری این همه دوستان از آلمان، از اروپا، ایرانیان تبعیدی از آمریکا و کانادا، یقیناً در نقطهیی که امروز هستیم، نمیبودیم.
اینکه توانستیم آنها را از این برچسب ننگین آزاد کنیم که تروریست نیستند، انسانهای خطرناکی نیستند، این را مدیون وکلا و حامیانی هستیم، که این برچسب را بهلحاظ حقوقی لغو کردند. این موضوع دعوا بود، حتی در کشور ما.
بالاترین مرجع قضایی دادگاه فدرال در آمریکا نیز تصمیم مشابهی گرفت. یقیناً ما بدون مقاومت بسیاری از افراد، نمیتوانستیم به این دستاورد برسیم و میتوانم بگویم که وضعیت مشابهی نیز در پارلمان اروپا وجود داشت.
نخست گوش شنوایی به این سخنان وجود نداشت. هنوز هم هستند کسانی که میگویند: «به حرفهای اینها گوش ندهید»!
اما اکثریت نمایندگان در کنگره و سنای این کشور پشت ساکنان اشرف و لیبرتی ایستادهاند.
ما شاهد این تحول در اروپا، در پارلمانهای مختلف از کشورهای اسکاندیناوی گرفته تا اروپای جنوبی و اروپای میانه هستیم. آنها از جنبش آزادیخواهی ایرانیان در کمپ لیبرتی و خارج از این کمپ دفاع میکنند.
می خواهم بگویم که این مایه پشتگرمی ماست.
در خصوص لیبرتی، ما به حق از یک زندان سخن میگوییم و نه از یک منطقه حفاظتشده برای کسانی که در آنجا زندگی میکنند.
وقتی که من در اینجا به این نکته اشاره میکنم، باید یکبار دیگر بگویم که ما باید فشار بیاوریم تا آنچه را که بر مبنای کنوانسیون پناهندگی ژنو، حق مشروع و حفاظت از حقوق انسانی و بهرسمیت شناخته شده این پناهندگان است، تحقق یابد.
بدون فشار ما هرگز نمیتوانیم موفق شویم و من میتوانم یکبار دیگر به شما اطمینان دهم در جایی که انسانها از پایین به مانند ریشههای جنبش مدنی میتوانند آنقدر فشار وارد آورند که بالاییها نتوانند از آن سرپیچی کنند، ما در این نقطه خواست خود را به کرسی خواهیم نشاند.
و من میخواهم در این روز جشن بهاری، قویاً به آن فراخوان بدهم.
ما نیاز به حمایتهای زیادی داریم. روزانه مقاومتی بزرگ صورت گرفت، تا توانستیم بخش کوچکی از پناهگاهها را در مقایسه با میزان بزرگی که روزی در آنجامستقر بودهاند، دوباره به لیبرتی بیاوریم.
هر روز باید رزمی نو آغاز کنیم. اما اکنون حداقلهایی برای حفاظت دوباره در آنجا مستقر شده است. و باید بگویم که ساکنان تا به امروز در آن دیار بیحفاظ بودهاند. همچنان خطر موشکهای هدایت شونده با سیستم حرارتی و تهاجمات غیرقابل پیشبینی ساکنان را تهدید میکند.
در پایان علاقمندم نکته دیگری را نیز به سخنانم اضافه کنم
خانم رجوی همواره در پی کسب حفاظت برای جان ساکنان لیبرتی در خارج از کشور در سفر است. تا حرف خود را در کمیساریای عالی پناهندگی و در یونامی به پیش ببرد و از تلاشی که به همراه سایر زنان و مردان برای رسیدن به خواستهایش میکند، کوتاه نمیآید. اگر ما از او حمایت نکنیم، به تمامی جنبش آزادیخواهانه خیانت کردهایم.
آن چه که شما در برنامه ده مادهیی میخوانید و آنچه که اکنون از زبان ایشان (خانم رجوی) خواهید شنید، من را به چیز دیگری رهنمون ساخت. من میخواستم بدانم که چه کسی واقعاً حقیقت را میگوید. خانم رجوی یا کوبلر؟
و من بهروشنی به آن رسیدم که خانم رجوی حقیقت را میگوید و این اوست که با زنان و مردانش، جنگنده برای یک ایران آزاد است.
اجازه ندهید که از حمایت او دست برداریم و من با سه بار با تأکید میگویم که نه! این اتفاق نخواهد افتاد و این مقاومت را در من تقویت میکند و چنین خواهد شد.
یعنی قدم به عقب نگذارید، ادامه دهید، پس از هر شکست دوباره بهپا خیزید و ما امروز به این متعهد میشویم. در شما میزان زیادی پویایی، انبوهی انرژی و سرشاری از زندگی نهفته است که من را متقاعد میکند.
آرزوهای قلبی من را بپذیرید.