باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا در سخنرانی سالانه خود در برابر کنگره آمریکا در مورد برنامه اتمی رژیم ایران گفت: این دیپلوماسی آمریکا توأم با فشار بود که برنامه اتمی رژیم ایران را متوقف کرد و قسمتی از آن را برای اولین بار طی یک دهه به عقب راند. در حالی که ما امشب در اینجا جمع شدهایم، رژیم ایران از بین بردن ذخیره اورانیوم غنی شده خود با درصد بالا را شروع کرده است؛ سانتریفوژهای پیشرفته نصب نمیکند؛ بازرسیهای بیسابقه به جامعه جهانی کمک میکند که هر روز از اینکه رژیم ایران بمب نمیسازد مطمئن شود؛ و همراه با شرکا و متحدانمان ما درگیر گفتگو هایی هستیم که ببینیم آیا میتوانیم بهطور مسالمتآمیز به هدف مشترک همگی ما دست پیدا کنیم و آن جلوگیری از دسترسی رژیم ایران به سلاح اتمی است. این گفتگوها مشکل خواهد بود، ممکن است موفقیتآمیز نباشند، ما کاملاً در مورد حمایت رژیم ایران از گروههای تروریستی مثل حزبالله که متحدان ما را تهدید میکنند چشممان باز است و ما همچنین از عدم اعتماد بین ملتهایمان آگاهیم. عدم اعتمادی که نمیتوان آن را کنار زد. اما این گفتگوها بر روی اعتماد استوار نشدهاند. هر موافقت دراز مدتی که ما به آن دستیابیم باید بر اساس اقدامات قابل تأییدی باشد که ما و جامعه جهانی را قانع میکند که رژیم ایران در حال ساختن سلاح اتمی نیست. اگر جان اف کندی و رونالد ریگان میتوانستند با شوروی مذاکره کنند، حتماً که یک آمریکای قوی و مطئمن به خود، میتواند با حریفهای ضعیفتر گفتگو کند.
تحریماتی که ما برقرار کردیم، کمک کرد تا این فرصت امکانپذیر گردد. اما بگذارید به صراحت بگویم، اگر این کنگره اکنون یک لایحه در زمینه تحریمات جدید برای من بفرستد، که تهدید از ریل خارج کردن این گفتگوها را در بر داشته باشد، من آن را وتو خواهم کرد، بهخاطر امنیت ملی خودمان. ما باید به دیپلوماسی یک فرصت برای موفقیت بدهیم.
اگر رهبران رژیم ایران این فرصت را درنیابند، در آنصورت، من اولین کسی خواهم بود که خواهان تحریمات بیشتر میشود و آماده خواهم بود تا تمامی گزینهها را بهکار بگیرم تا اطمینان یابم رژیم ایران بمب اتمی نمیسازد. اما اگر رهبران رژیم ایران این فرصت را بهطور واقعی دریابند ـ و ما بهزودی از این آگاه خواهیم شد ـ در آنصورت، رژیم ایران میتواند گام مهمی در ملحق شدن دوباره به جامعه جهانی بردارد و ما هم یکی از مهمترین چالشهای امنیتی دوران خود را بدون ریسک یک جنگ، حل و فصل خواهیم کرد.
تحریماتی که ما برقرار کردیم، کمک کرد تا این فرصت امکانپذیر گردد. اما بگذارید به صراحت بگویم، اگر این کنگره اکنون یک لایحه در زمینه تحریمات جدید برای من بفرستد، که تهدید از ریل خارج کردن این گفتگوها را در بر داشته باشد، من آن را وتو خواهم کرد، بهخاطر امنیت ملی خودمان. ما باید به دیپلوماسی یک فرصت برای موفقیت بدهیم.
اگر رهبران رژیم ایران این فرصت را درنیابند، در آنصورت، من اولین کسی خواهم بود که خواهان تحریمات بیشتر میشود و آماده خواهم بود تا تمامی گزینهها را بهکار بگیرم تا اطمینان یابم رژیم ایران بمب اتمی نمیسازد. اما اگر رهبران رژیم ایران این فرصت را بهطور واقعی دریابند ـ و ما بهزودی از این آگاه خواهیم شد ـ در آنصورت، رژیم ایران میتواند گام مهمی در ملحق شدن دوباره به جامعه جهانی بردارد و ما هم یکی از مهمترین چالشهای امنیتی دوران خود را بدون ریسک یک جنگ، حل و فصل خواهیم کرد.