یکی از ارمغانهای دولت مالکی برای مردم عراق گسترش انفجارهای تروریستی است. شهروندان عراقی مالکی را که همه ارگانهای امنیتی و اطلاعاتی و نظامی را به قبضه خود درآورده است، عامل اصلی این وضعیت می‌دانند. مردم خشمگین او را نفرین می‌کنند. گزارشی از الشرقیه:
به‌دنبال حمله‌یی که اداره ”جرائم بزرگ“ در مرکز بغداد را هدف قرار داد انفجارهای صورت گرفته خسارات فراوانی به‌داراییهای مردم وارد کرد. تعداد زیادی نیز کشته و مجروح شدند. مردم آسیب دیده و خانواده‌های قربانیان از اقدامهای امنیتی بی‌فایده و تاثیر بحران سیاسی بر زندگی مردم و امنیتشان خشمگین هستند.
یک شهروند: تقصیر را گردن چه کسی بیاندازیم، ما خودمان آنها را آوردیم و انتخاب کردیم، نمی‌دانم چه بگویم... . روز گذشته نه آتش‌نشانی و نه آمبولانس برای نجات بود بعد از این‌که اطلاع دادیم یکربع بعد جواب دادند و کسی هم نزدیک نمی‌شد...
یک شهروند دیگر: همه این مشکلات به‌خاطر ارگانهای امنیتی است اگر این ارگانهای امنیتی سالم و پاک بودند که چنین چیزی نمی‌شد یک خودرو این‌جا منفجر می‌شود یک خودرو آنجا، آن هم در کراده و میدان آندلس یعنی مرکز بغداد و نزدیک منطقه سبز، آیا بیش از این بی‌مسئولیتی امنیتی می‌شود؟
یک شهروند: من فکر می‌کنم این سیاستمداران بساط شان را جمع کنند برگردند بروند همانجا که بودند بهتر است یک یهود بیاید حاکم این کشور بشود بر اینها شرف دارد، گناه مردم سر این همه تخریب چیست؟
یک خانم خانه دار: ما نشسته بودیم که ناگهان این انفجار رخ داد. درب خانه کامل تخریب شد شیشه‌ها شکست، کولر از بین رفت، یعنی دیگر هیچ چیز برایم نماند. ما مردمی هستیم که در حد خودمان روزی داریم، از کجا بیاوریم، من یک خانم تنها هستم، از کجا پول بیاورم درب را درست کنم، چگونه شیشه‌ها را تأمین کنم، فقط بگویید این اجناس خانه را از کجا بیاورم، فقط می‌خواهم بفهمم آیا المالکی به من می‌دهد؟ آیا مالکی به ما غرامت می‌دهد؟ بگو از کجا بیاورم؟ آیا درست است که در ایام ماه رمضان این‌طور بشود، از برق که محروم بودیم الآن دیگر کامل قطع شد، برق که نیست آب را هم که باید با دبه بیاوریم و مصرف کنیم، این کدام اسلام است، آیا ما مسلمان نیستیم؟ آیا خدا راضی است؟ آیا کسی کمک می‌کند؟ نه کمک نمی‌کند؟ آنها همه‌شان نشستند زیر کولر و راحت هستند و سفره‌هایشان را می‌روند و پول شان را می‌گیرند، و این هم حال و روز مردم است.
به‌دنبال حمله‌یی که اداره ”جرائم بزرگ“ در مرکز بغداد را هدف قرار داد انفجارهای صورت گرفته خسارات فراوانی به‌داراییهای مردم وارد کرد. تعداد زیادی نیز کشته و مجروح شدند. مردم آسیب دیده و خانواده‌های قربانیان از اقدامهای امنیتی بی‌فایده و تاثیر بحران سیاسی بر زندگی مردم و امنیتشان خشمگین هستند.
یک شهروند: تقصیر را گردن چه کسی بیاندازیم، ما خودمان آنها را آوردیم و انتخاب کردیم، نمی‌دانم چه بگویم... . روز گذشته نه آتش‌نشانی و نه آمبولانس برای نجات بود بعد از این‌که اطلاع دادیم یکربع بعد جواب دادند و کسی هم نزدیک نمی‌شد...
یک شهروند دیگر: همه این مشکلات به‌خاطر ارگانهای امنیتی است اگر این ارگانهای امنیتی سالم و پاک بودند که چنین چیزی نمی‌شد یک خودرو این‌جا منفجر می‌شود یک خودرو آنجا، آن هم در کراده و میدان آندلس یعنی مرکز بغداد و نزدیک منطقه سبز، آیا بیش از این بی‌مسئولیتی امنیتی می‌شود؟
یک شهروند: من فکر می‌کنم این سیاستمداران بساط شان را جمع کنند برگردند بروند همانجا که بودند بهتر است یک یهود بیاید حاکم این کشور بشود بر اینها شرف دارد، گناه مردم سر این همه تخریب چیست؟
یک خانم خانه دار: ما نشسته بودیم که ناگهان این انفجار رخ داد. درب خانه کامل تخریب شد شیشه‌ها شکست، کولر از بین رفت، یعنی دیگر هیچ چیز برایم نماند. ما مردمی هستیم که در حد خودمان روزی داریم، از کجا بیاوریم، من یک خانم تنها هستم، از کجا پول بیاورم درب را درست کنم، چگونه شیشه‌ها را تأمین کنم، فقط بگویید این اجناس خانه را از کجا بیاورم، فقط می‌خواهم بفهمم آیا المالکی به من می‌دهد؟ آیا مالکی به ما غرامت می‌دهد؟ بگو از کجا بیاورم؟ آیا درست است که در ایام ماه رمضان این‌طور بشود، از برق که محروم بودیم الآن دیگر کامل قطع شد، برق که نیست آب را هم که باید با دبه بیاوریم و مصرف کنیم، این کدام اسلام است، آیا ما مسلمان نیستیم؟ آیا خدا راضی است؟ آیا کسی کمک می‌کند؟ نه کمک نمی‌کند؟ آنها همه‌شان نشستند زیر کولر و راحت هستند و سفره‌هایشان را می‌روند و پول شان را می‌گیرند، و این هم حال و روز مردم است.
