برای بزرگداشت ریموند اوبراک، قهرمان بزرگ مقاومت ضدفاشیستی فرانسه، مراسمی با حضور فرزندش الیزابت اوبراک، در محل اقامت رئیسجمهور برگزیده مقاومت در اور سوراواز برگزار شد.
ریموند اوبراک، که از حامیان گرانقدر مجاهدان اشرف و مقاومت مردم ایران در برابر دیکتاتوری آخوندی بود، روز 22فروردین ۱۳۹۱، در سن 97سالگی در پاریس درگذشت.
سخنان رئیسجمهور برگزیده مقاومت:
خانواده عزیز اوبراک
الیزابت عزیز
خانمها و آقایان
دوستان عزیز
از جانب مقاومت ایران به شما خوشآمد میگویم.
ما اینجا جمع شدهایم تا به ریموند اوبراک وجدان سرشار از درایت مردم فرانسه که بهتازگی دار فانی را وداع گفته است، ادای احترام کنیم.
ادای احترام نسبت به مبارزه شجاعانه و قهرمانانه او در برابر نازیها.
ادای احترام نسبت به ارزشهایی که تجلی بخش تمامی زندگی او بود: یعنی انسانیت، اصول و مبارزه
ادای احترام به وفاداری او به برنامه شورای ملی مقاومت فرانسه که 68سال پیش تدوین شد، و احترام به درسهایی که او به نسلهای آینده داد.
من همچنین میخواهم خاطره خواهر عزیزم، لوسی، قهرمان بزرگ مقاومت فرانسه را گرامی بدارم.
او برای من سمبل شجاعت زنان فرانسوی است.
او و ریموند همراه با شخصیتهایی چون دانیل میتران، آبه پیر، اسقف گایو، ژان فرا، ژان لوک ملانشون و فرانسوا هولاند در سال ۲۰۰۳ شجاعانه نسبت به بیعدالتی که بر مقاومت ایران روا شد و حمله پلیسی 17ژوئن به اینجا و به خانههای پناهندگان ایرانی اعتراض کردند.
ریموند اوبراک یکی از اولین بنیانگذاران کمیته فرانسوی برای ایران دموکراتیک بود که در سال۲۰۰۷ برای حمایت از مقاومت ایران تشکیل شد. او در حمایت قاطع از مقاومت و مجاهدان اشرف در سختترین شرایط آن به خود تردیدی راه نداد.
انگیزه حمایت خستگیناپذیر او از ساکنان اشرف که برای آزادی میهنشان مبارزه میکنند چه بود؟
من فکر میکنم برای او، در همه جا و در همه لحظات دفاع از ارزشهای مقاومت یک اولویت بود.
هر زن و مرد مقاومی برای او یک خواهر یا برادر بود.
او کاملاً رنجهای آنها را فهم میکرد.
روشن است که بهدلیل فرهنگ و تاریخ ایران شرایط ما با مقاومت فرانسه تفاوت دارد.
اما اگر ما به لوسی و ریموند اوبراک درود میفرستیم بهدلیل ارزشهای مشترک مقاومت است.
بهخاطر دفاع از این ارزشهاست که ساکنان اشرف الگوی زنان و جوانان ایران شدهاند:
یعنی بهدلیل تسلیم نشدن در برابر فاشیسم مذهبی
بهدلیل پراکندن امید، بهدلیل دفاع از آزادی، و بهدلیل مقاومت.
به همین خاطر است که تکتک اعضای مقاومت ایران به ریموند و لوسی عشق میورزند و بهخوبی ارزش تمامی کارهای آنها را درک میکنند.
اگرچه آنها دیگر در میان نیستند ولی امید، عشق و رزمندگیشان همچنان زنده است.
آنها همچنین در وجدان مردم فرانسه و بهار تغییری که در فرانسه وزیده است حاضرند. آنها با مقاومتشان جوهر بهار را نمایندگی میکردند.
هر کجا که مشعل مقاومت باشد، آنها آنجا هستند.
الیزابت اوبراک - فرزند ریموند و لوسی اوبراک
من نیز همانند مادرم بسیار تحتتاثیر حضور در میان شما قرار گرفتهام، از زمانیکه خانواده ما با شما در تماس بوده است، ما بچهها اگر چه در سایه بودهایم، ولی در عینحال حضور فعالی در مبارزات اولیای خود داشتهایم و به مبارزه آنها یاری کردهایم، الآن یک ماه است که پدرمان رفته است، زمان فوقالعاده سریع میگذرد و در عینحال طولانی است. خیلی از شماها بیشتر از من با پدیده سوگ عزیزان آشنا هستید. سوگ عزیزانی که در مقایسه با فقدان سالمندانی نظیر پدر و مادر ما بسیار غیرمعمول هستند. میبینم که همسایه هستیم با مادر رضاییها که با سختترین شرایط روبهرو بوده است و حتماً بسیاری از شماها همینطور، شما همچنان دوستانی دارید که برای آرمانی غیرقابل توصیف جانشان را از دست دادهاند. میخواهم به شما بگویم از همان روزهای اول مادرم و بعد هم پدرم در سخنانشان روی این شجاعت شما تأکید داشتند. از نظر مادرم این طور بود که وقتی یک زن دارای کیفیت و شجاعتی چون شما باشد، این لزوماً تضمین کننده پیروزی است، قطعاً این مسیری است که به پیروزی منتهی میشود و پدرم همین را بعداً تکرار میکرد. باید بگویم آنها از صمیم قلب در کنار شما قرار گرفتند.
همچنین میخواستم چیز دیگری به شما بگویم، یقین دارم که دیدار پدر و مادرم برای شما بسیار ارزشمند بوده است. اما باید بدانید که شما نیز برای آنها نیز خیلی ارزشمند بودید. نیروی تعهد شما و قدرتی که شما در اراده ملت خود برای کسب آزادی و پیروزی تبلور آن بودید، به آنها نیز قدرت بیشتری میداد. برای زندگی بیشتر تا بتوانند تجارب خود را به نسل جوان منتقل کنند، بهویژه جوانانی که در مدارس بدیدارشان میرفتند، همچنین برای قدرت دادن به رزمندگان قدیمی که در جلسات مختلف آنها را ملاقات میکردند. این خوراک انقلابی در دو جهت انتقال داشت، آنها حضور و حمایت خود را برای شما میآوردند و شما دینامیزمی که آنها برای ادامه حرکت خود جهت رساندن پیام خوبی و پیام امید و انقلاب بدان نیاز داشتند به ایشان میدادید و همچنین آنها ارزشهای جمهوری فرانسه را نمایندگی میکنند یعنی آزادی، برابری و برادری، سه کلمهای که بسیاری از دوستانشان جانشان را برای آن از دست دادند وسه کلمهای که بسیاری از شما دوستان خود را بهخاطرشان از دست دادهاید.
میخواهم از صمیم قلب از شما بهخاطر این تبادل حمایت توسط جنبش شما که خیلی قوی است و مشتاقانه است و پیروز خواهد شد سپاسگزاری کنم.
افشین علوی
قبل از اینکه یک فیلم کوتاه در مورد ریموند و لوسی را ببینیم، میخواستم اگر اجازه بدهید قسمتی از متنی را که بهمناسبت مراسم تشییع ریموند نوشته بودم برایتان بخوانم.
بیشک، شاهکارهای لوسی و ریموند در دوران مقاومت فوقالعاده هستند. ولی آنچه که بیشتر از این فوقالعاده است، این است که تمام عمر به مقاومت کردن ادامه دادند و تا آخرین نفس مقاوم باقی ماندند. من خیلی مشکل داشتم که آنها را «اعضای سابق مقاومت» بنامم چرا که آنها عضو مادام العمر مقاومت بودند.
وقتی که در سال ۲۰۰۹ چند سال بعد از درگذشت لوسی، ریموند اوبراک به اور سور اوآز آمد تا از یک مقاومت دیگر دیدار کند پیام او خوشبینی بود.
وی گفت: «همیشه مقاومتها پیروز میشوند چرا که عدالت و آزادی را در طرف خود دارند. بایستی بهطور مطلق عمیقاً روشنبین اما خوشبین باقی بود».
عمیقاً روشنبین و خوشبین، چیزی بود که خود او بود. مطمئن هستم که این پیامی بود که به نسل جوان منتقل میکرد.
فرانسوا کولکومبه بنیانگذار سندیکای قضات فرانسه:
خانم رئیسجمهور، خانمها و آقایان
به نام کمیته فرانسوی برای یک ایران دموکراتیک من چند کلامی را با احساسات بسیار بیان میکنم. شما میدانید که این کمیته در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، و طبعاً ریموند اوبراک حمایت خود را ارائه کرد. و من باید بگویم که بر روی سربرگ کمیته ما، صرف وجود نام او یک تضمین برای بسیاری از نفرات بود و احتمالاً بسیار بهکار ما کمک کرد. من شخصاً اضافه میکنم که بسیار تحتتاثیر قرار گرفتم، من یک نسل بعد از او هستم، ولی قدیمی هستم، در جنگ و در خط مرزی شرکت داشتم،
در حالیکه تمامی روشنفکران لپر میخوردند و همه از خودشان سؤال میکردند که چه خواهد شد. او اشتباه نکرد، و تعهدش سریع و واضح و روشن بود.
من خودم مدت طولانی در لیون بودم. البته یاد خانواده اوبراک آنجا خیلی حاضر بود. مایلم نهایتاً بگویم که چقدر البته تعهد آنها برای هدف مجاهدین خلق ایران و همچنین برای خاطره مقاومت را ستایش کردم.
نهایتا، میخواستم فرانسوا میتران را به یاد بیاورم که در دوران جنگ اشتباهاتی کرد اما کارهای بسیار شجاعانهیی هم انجام داد و موضع روشنی داشت.
میخواهم بگویم که اگر ما تعداد زیادی هستیم که متعهد و پشت شما هستیم، خانم رئیسجمهور و آقایان، کمی بهخاطر همین است. چرا که شما بهصورتی تنگاتنگ به شیوههای متعدد به تاریخ کشور ما وصل هستید، و اینکه زمانی شما پذیرفته شدید ما را متعهد میسازد که با خودمان صادق باشیم و از شما در مقابل اتهامات و شکنجههایی که شما هدف آن هستید حمایت کنیم. باید بگویم که خاطره ریموند اوبراک خیلی خوب با این مسأله هماهنگ است، و به ما یادآوری میکند که همانطور که او میگفت و همانطور که لوسی اوبراک میگفت نباید تسلیم شد و باید ایستاد. در هر حال با امکانات ناچیزمان ما این کار را خواهیم کرد. و من فکر میکنم که با گفتن این مسأله من احتمالاً چیزی را میگویم که باعث خوشایند ریموند و لوسی اوبراک میشود. آنها برای ما نمونههایی هستند و خواهند بود که باید مدتها از آنها یاد بگیریم و باید خاطره آنها را حفظ کنیم. باید تلاش کنیم که خاطره آنها و خاطره تمامی این مقاومتها را حفظ کنیم.
ـ استاندار ایو بونه رئیس پیشین سازمان اطلاعات فرانسه:
خانم رئیسجمهور اجازه بدهید سپاسگزاری کنم از خانم اوبراک. نام اوبراک سمبولیزه میکند پیوند مستحکم و دائمی بین مقاومت فرانسه و مقاومت مجاهدین خلق ایران است. این یک مبارزه و یک مقاومت یکسان است که در صحنههای مختلف به پیش میرود. با مشکلات متفاوت اما این دقیقاً همان خطی است که توسط مقاومت ایران دنبال میشود که دهها سال پیش توسط مقاومت فرانسه دنبال شد.
در رابطه با ریموند اوبراک آنچه از چهره او در این عکس برمیآید، مجموعهیی از شورشهای توصیفناپذیر است. فکر میکنم امروز هم ژان مولن و هم ژرمن تیلون این بانوی بزرگ مقاومت فرانسه جا دارد که یادی از مبارزه و فداکاریهای آنان بکنیم. فداکاری لوسی و ریموند اوبراک بینهایت ارزشمند است آنها نه تنها با گوشت و پوست و رنج خود مقاومت کردند اما این مبارزه را در نبرد دیگران ادامه دادند.
این مقاومت همان مقاومت است. همان مقاومتی که شما خانم رئیسجمهور شما و یارانتان در برابر استبداد مذهبی شنیع حاکم بر ایران به پیش میبرید. البته باید اذعان کرد که شرایط شما بسیار سختتر از آن دوران هست. این مبارزهیی که شما به پیش میبرید، این مقاومت امروز، در شما متبلور میشود. همچنان که پیش از این مقاومت فرانسه در ژان مولن متبلور میشد. من در مقایسه شما با ژان مولن تعلل نمیکنم. مقاوم بودن فقط بهمعنی جنگیدن با ایدئولوژیهای پست نیست مثل ایدئولوژی ولایتفقیه و ایدئولوژی نازیسم و فاشیسم.
این مقاومت فقط علیه یک چیز نبود بلکه مبارزهای بود برای رسیدن به هدف. این یک نبرد برای ارزشها بود. ارزش دموکراسی، بردباری، احترام به دیگری. و همچنین کرامت انسانی که باید توسط جهان مورد شناسایی قرار گیرد. این همان کرامتی است که اخیراً در کارزار انتخاباتی در فرانسه در معرض خدشهدار شدن توسط بعضی مردان سیاسی قرار گرفت که شایسته احترام ما نیستند. وقتی که آنها برنامه خود را روی ایجاد نفرت و بیاعتمادی علیه خارجیها قرار میدهند. خارجیهایی که خیلی مواقع بسیار به ما و قلب ما نزدیک هستند. به این دلیل است که میخواهم که از شما سپاسگزاری کنم برای حضورتان در اینجا زیرا شما همچنان برای سالهای متمادی در این مقاومت سمبلیزه میشوید، اگر خدا بخواهد- انشاء الله- باز هم شما سمبلیزه خواهید کرد پیوندی که بین این مقاومتها وجود دارد. و شما هستید که امروز این مقاومت را در اوج متبلور میکنید. زنده باد مقاومت
دکتر صالح رجوی:
الیزابت عزیز،
با احساس بسیار عمیق و افتخاری بزرگ است که ما امروز گرامی میداریم خاطره یک دوست بزرگ مقاومت ایران را. این کار بسیار دشواری است، زیرا او یک انسان استثنایی بود، علاوه بر حمایت پدر و مادر شما از جنبش ما، یک عاطفه عمیق نیز بین ما ایجاد شده است. بهخاطر میآورم سه سال پیش را در همینجا، در کنار پدرشما ایستاده بودم این احساس را داشتم که در کنار یک مرد جوان 94ساله قرار گرفتهام. او طی سه ساعت پیاپی و با کلامی شیوای خود صحبت کرد و به همه سؤالات جواب داد. شعله اعتقادات او ما را روشن کرد و این شعله همچنان در ما اعضای مقاومت و دوستانمان در اشرف روشن باقی خواهد ماند.
مادر و پدرشما عنوان کتاب مشترک خود را «کارزاری دیگر» نامیدند و در آن جوانان فرانسه را به مبارزه فراخواندند، مبارزه برای حفظ دستاوردهای دموکراتیک. این شعار را مطرح کردند که « مقاومت کردن یعنی جرأت کردن، جرأت کردن یعنی خلق کردن». شعار ما نیز چیزی شبیه این است و شاید تکمیل کننده آن و میگوید «زندگی یعنی عقیده و مبارزه برای آن عقیده». اینها همان ایدهآلهای پدر و مادر شما بودند. به این ترتیب بود که یک نزدیکی فوقالعادهای بهوجود آمد. باید بگویم که ریموند و لوسی ابراک و شعلهای که بر افروختند هیچگاه خاموشی نخواهد یافت. ریموند و لوسی ابراک همواره با ما و بهخصوص با اشرفیها خواهند بود. آنها با دوستان ما در اشرف هستند و تلاش میکنند آنها را در این سختیها تشویق کنند. و ما برای این است که از آنها سپاسگزاریم.
ریموند اوبراک، که از حامیان گرانقدر مجاهدان اشرف و مقاومت مردم ایران در برابر دیکتاتوری آخوندی بود، روز 22فروردین ۱۳۹۱، در سن 97سالگی در پاریس درگذشت.
سخنان رئیسجمهور برگزیده مقاومت:
خانواده عزیز اوبراک
الیزابت عزیز
خانمها و آقایان
دوستان عزیز
از جانب مقاومت ایران به شما خوشآمد میگویم.
ما اینجا جمع شدهایم تا به ریموند اوبراک وجدان سرشار از درایت مردم فرانسه که بهتازگی دار فانی را وداع گفته است، ادای احترام کنیم.
ادای احترام نسبت به مبارزه شجاعانه و قهرمانانه او در برابر نازیها.
ادای احترام نسبت به ارزشهایی که تجلی بخش تمامی زندگی او بود: یعنی انسانیت، اصول و مبارزه
ادای احترام به وفاداری او به برنامه شورای ملی مقاومت فرانسه که 68سال پیش تدوین شد، و احترام به درسهایی که او به نسلهای آینده داد.
من همچنین میخواهم خاطره خواهر عزیزم، لوسی، قهرمان بزرگ مقاومت فرانسه را گرامی بدارم.
او برای من سمبل شجاعت زنان فرانسوی است.
او و ریموند همراه با شخصیتهایی چون دانیل میتران، آبه پیر، اسقف گایو، ژان فرا، ژان لوک ملانشون و فرانسوا هولاند در سال ۲۰۰۳ شجاعانه نسبت به بیعدالتی که بر مقاومت ایران روا شد و حمله پلیسی 17ژوئن به اینجا و به خانههای پناهندگان ایرانی اعتراض کردند.
ریموند اوبراک یکی از اولین بنیانگذاران کمیته فرانسوی برای ایران دموکراتیک بود که در سال۲۰۰۷ برای حمایت از مقاومت ایران تشکیل شد. او در حمایت قاطع از مقاومت و مجاهدان اشرف در سختترین شرایط آن به خود تردیدی راه نداد.
انگیزه حمایت خستگیناپذیر او از ساکنان اشرف که برای آزادی میهنشان مبارزه میکنند چه بود؟
من فکر میکنم برای او، در همه جا و در همه لحظات دفاع از ارزشهای مقاومت یک اولویت بود.
هر زن و مرد مقاومی برای او یک خواهر یا برادر بود.
او کاملاً رنجهای آنها را فهم میکرد.
روشن است که بهدلیل فرهنگ و تاریخ ایران شرایط ما با مقاومت فرانسه تفاوت دارد.
اما اگر ما به لوسی و ریموند اوبراک درود میفرستیم بهدلیل ارزشهای مشترک مقاومت است.
بهخاطر دفاع از این ارزشهاست که ساکنان اشرف الگوی زنان و جوانان ایران شدهاند:
یعنی بهدلیل تسلیم نشدن در برابر فاشیسم مذهبی
بهدلیل پراکندن امید، بهدلیل دفاع از آزادی، و بهدلیل مقاومت.
به همین خاطر است که تکتک اعضای مقاومت ایران به ریموند و لوسی عشق میورزند و بهخوبی ارزش تمامی کارهای آنها را درک میکنند.
اگرچه آنها دیگر در میان نیستند ولی امید، عشق و رزمندگیشان همچنان زنده است.
آنها همچنین در وجدان مردم فرانسه و بهار تغییری که در فرانسه وزیده است حاضرند. آنها با مقاومتشان جوهر بهار را نمایندگی میکردند.
هر کجا که مشعل مقاومت باشد، آنها آنجا هستند.
الیزابت اوبراک - فرزند ریموند و لوسی اوبراک
من نیز همانند مادرم بسیار تحتتاثیر حضور در میان شما قرار گرفتهام، از زمانیکه خانواده ما با شما در تماس بوده است، ما بچهها اگر چه در سایه بودهایم، ولی در عینحال حضور فعالی در مبارزات اولیای خود داشتهایم و به مبارزه آنها یاری کردهایم، الآن یک ماه است که پدرمان رفته است، زمان فوقالعاده سریع میگذرد و در عینحال طولانی است. خیلی از شماها بیشتر از من با پدیده سوگ عزیزان آشنا هستید. سوگ عزیزانی که در مقایسه با فقدان سالمندانی نظیر پدر و مادر ما بسیار غیرمعمول هستند. میبینم که همسایه هستیم با مادر رضاییها که با سختترین شرایط روبهرو بوده است و حتماً بسیاری از شماها همینطور، شما همچنان دوستانی دارید که برای آرمانی غیرقابل توصیف جانشان را از دست دادهاند. میخواهم به شما بگویم از همان روزهای اول مادرم و بعد هم پدرم در سخنانشان روی این شجاعت شما تأکید داشتند. از نظر مادرم این طور بود که وقتی یک زن دارای کیفیت و شجاعتی چون شما باشد، این لزوماً تضمین کننده پیروزی است، قطعاً این مسیری است که به پیروزی منتهی میشود و پدرم همین را بعداً تکرار میکرد. باید بگویم آنها از صمیم قلب در کنار شما قرار گرفتند.
همچنین میخواستم چیز دیگری به شما بگویم، یقین دارم که دیدار پدر و مادرم برای شما بسیار ارزشمند بوده است. اما باید بدانید که شما نیز برای آنها نیز خیلی ارزشمند بودید. نیروی تعهد شما و قدرتی که شما در اراده ملت خود برای کسب آزادی و پیروزی تبلور آن بودید، به آنها نیز قدرت بیشتری میداد. برای زندگی بیشتر تا بتوانند تجارب خود را به نسل جوان منتقل کنند، بهویژه جوانانی که در مدارس بدیدارشان میرفتند، همچنین برای قدرت دادن به رزمندگان قدیمی که در جلسات مختلف آنها را ملاقات میکردند. این خوراک انقلابی در دو جهت انتقال داشت، آنها حضور و حمایت خود را برای شما میآوردند و شما دینامیزمی که آنها برای ادامه حرکت خود جهت رساندن پیام خوبی و پیام امید و انقلاب بدان نیاز داشتند به ایشان میدادید و همچنین آنها ارزشهای جمهوری فرانسه را نمایندگی میکنند یعنی آزادی، برابری و برادری، سه کلمهای که بسیاری از دوستانشان جانشان را برای آن از دست دادند وسه کلمهای که بسیاری از شما دوستان خود را بهخاطرشان از دست دادهاید.
میخواهم از صمیم قلب از شما بهخاطر این تبادل حمایت توسط جنبش شما که خیلی قوی است و مشتاقانه است و پیروز خواهد شد سپاسگزاری کنم.
افشین علوی
قبل از اینکه یک فیلم کوتاه در مورد ریموند و لوسی را ببینیم، میخواستم اگر اجازه بدهید قسمتی از متنی را که بهمناسبت مراسم تشییع ریموند نوشته بودم برایتان بخوانم.
بیشک، شاهکارهای لوسی و ریموند در دوران مقاومت فوقالعاده هستند. ولی آنچه که بیشتر از این فوقالعاده است، این است که تمام عمر به مقاومت کردن ادامه دادند و تا آخرین نفس مقاوم باقی ماندند. من خیلی مشکل داشتم که آنها را «اعضای سابق مقاومت» بنامم چرا که آنها عضو مادام العمر مقاومت بودند.
وقتی که در سال ۲۰۰۹ چند سال بعد از درگذشت لوسی، ریموند اوبراک به اور سور اوآز آمد تا از یک مقاومت دیگر دیدار کند پیام او خوشبینی بود.
وی گفت: «همیشه مقاومتها پیروز میشوند چرا که عدالت و آزادی را در طرف خود دارند. بایستی بهطور مطلق عمیقاً روشنبین اما خوشبین باقی بود».
عمیقاً روشنبین و خوشبین، چیزی بود که خود او بود. مطمئن هستم که این پیامی بود که به نسل جوان منتقل میکرد.
فرانسوا کولکومبه بنیانگذار سندیکای قضات فرانسه:
خانم رئیسجمهور، خانمها و آقایان
به نام کمیته فرانسوی برای یک ایران دموکراتیک من چند کلامی را با احساسات بسیار بیان میکنم. شما میدانید که این کمیته در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، و طبعاً ریموند اوبراک حمایت خود را ارائه کرد. و من باید بگویم که بر روی سربرگ کمیته ما، صرف وجود نام او یک تضمین برای بسیاری از نفرات بود و احتمالاً بسیار بهکار ما کمک کرد. من شخصاً اضافه میکنم که بسیار تحتتاثیر قرار گرفتم، من یک نسل بعد از او هستم، ولی قدیمی هستم، در جنگ و در خط مرزی شرکت داشتم،
در حالیکه تمامی روشنفکران لپر میخوردند و همه از خودشان سؤال میکردند که چه خواهد شد. او اشتباه نکرد، و تعهدش سریع و واضح و روشن بود.
من خودم مدت طولانی در لیون بودم. البته یاد خانواده اوبراک آنجا خیلی حاضر بود. مایلم نهایتاً بگویم که چقدر البته تعهد آنها برای هدف مجاهدین خلق ایران و همچنین برای خاطره مقاومت را ستایش کردم.
نهایتا، میخواستم فرانسوا میتران را به یاد بیاورم که در دوران جنگ اشتباهاتی کرد اما کارهای بسیار شجاعانهیی هم انجام داد و موضع روشنی داشت.
میخواهم بگویم که اگر ما تعداد زیادی هستیم که متعهد و پشت شما هستیم، خانم رئیسجمهور و آقایان، کمی بهخاطر همین است. چرا که شما بهصورتی تنگاتنگ به شیوههای متعدد به تاریخ کشور ما وصل هستید، و اینکه زمانی شما پذیرفته شدید ما را متعهد میسازد که با خودمان صادق باشیم و از شما در مقابل اتهامات و شکنجههایی که شما هدف آن هستید حمایت کنیم. باید بگویم که خاطره ریموند اوبراک خیلی خوب با این مسأله هماهنگ است، و به ما یادآوری میکند که همانطور که او میگفت و همانطور که لوسی اوبراک میگفت نباید تسلیم شد و باید ایستاد. در هر حال با امکانات ناچیزمان ما این کار را خواهیم کرد. و من فکر میکنم که با گفتن این مسأله من احتمالاً چیزی را میگویم که باعث خوشایند ریموند و لوسی اوبراک میشود. آنها برای ما نمونههایی هستند و خواهند بود که باید مدتها از آنها یاد بگیریم و باید خاطره آنها را حفظ کنیم. باید تلاش کنیم که خاطره آنها و خاطره تمامی این مقاومتها را حفظ کنیم.
ـ استاندار ایو بونه رئیس پیشین سازمان اطلاعات فرانسه:
خانم رئیسجمهور اجازه بدهید سپاسگزاری کنم از خانم اوبراک. نام اوبراک سمبولیزه میکند پیوند مستحکم و دائمی بین مقاومت فرانسه و مقاومت مجاهدین خلق ایران است. این یک مبارزه و یک مقاومت یکسان است که در صحنههای مختلف به پیش میرود. با مشکلات متفاوت اما این دقیقاً همان خطی است که توسط مقاومت ایران دنبال میشود که دهها سال پیش توسط مقاومت فرانسه دنبال شد.
در رابطه با ریموند اوبراک آنچه از چهره او در این عکس برمیآید، مجموعهیی از شورشهای توصیفناپذیر است. فکر میکنم امروز هم ژان مولن و هم ژرمن تیلون این بانوی بزرگ مقاومت فرانسه جا دارد که یادی از مبارزه و فداکاریهای آنان بکنیم. فداکاری لوسی و ریموند اوبراک بینهایت ارزشمند است آنها نه تنها با گوشت و پوست و رنج خود مقاومت کردند اما این مبارزه را در نبرد دیگران ادامه دادند.
این مقاومت همان مقاومت است. همان مقاومتی که شما خانم رئیسجمهور شما و یارانتان در برابر استبداد مذهبی شنیع حاکم بر ایران به پیش میبرید. البته باید اذعان کرد که شرایط شما بسیار سختتر از آن دوران هست. این مبارزهیی که شما به پیش میبرید، این مقاومت امروز، در شما متبلور میشود. همچنان که پیش از این مقاومت فرانسه در ژان مولن متبلور میشد. من در مقایسه شما با ژان مولن تعلل نمیکنم. مقاوم بودن فقط بهمعنی جنگیدن با ایدئولوژیهای پست نیست مثل ایدئولوژی ولایتفقیه و ایدئولوژی نازیسم و فاشیسم.
این مقاومت فقط علیه یک چیز نبود بلکه مبارزهای بود برای رسیدن به هدف. این یک نبرد برای ارزشها بود. ارزش دموکراسی، بردباری، احترام به دیگری. و همچنین کرامت انسانی که باید توسط جهان مورد شناسایی قرار گیرد. این همان کرامتی است که اخیراً در کارزار انتخاباتی در فرانسه در معرض خدشهدار شدن توسط بعضی مردان سیاسی قرار گرفت که شایسته احترام ما نیستند. وقتی که آنها برنامه خود را روی ایجاد نفرت و بیاعتمادی علیه خارجیها قرار میدهند. خارجیهایی که خیلی مواقع بسیار به ما و قلب ما نزدیک هستند. به این دلیل است که میخواهم که از شما سپاسگزاری کنم برای حضورتان در اینجا زیرا شما همچنان برای سالهای متمادی در این مقاومت سمبلیزه میشوید، اگر خدا بخواهد- انشاء الله- باز هم شما سمبلیزه خواهید کرد پیوندی که بین این مقاومتها وجود دارد. و شما هستید که امروز این مقاومت را در اوج متبلور میکنید. زنده باد مقاومت
دکتر صالح رجوی:
الیزابت عزیز،
با احساس بسیار عمیق و افتخاری بزرگ است که ما امروز گرامی میداریم خاطره یک دوست بزرگ مقاومت ایران را. این کار بسیار دشواری است، زیرا او یک انسان استثنایی بود، علاوه بر حمایت پدر و مادر شما از جنبش ما، یک عاطفه عمیق نیز بین ما ایجاد شده است. بهخاطر میآورم سه سال پیش را در همینجا، در کنار پدرشما ایستاده بودم این احساس را داشتم که در کنار یک مرد جوان 94ساله قرار گرفتهام. او طی سه ساعت پیاپی و با کلامی شیوای خود صحبت کرد و به همه سؤالات جواب داد. شعله اعتقادات او ما را روشن کرد و این شعله همچنان در ما اعضای مقاومت و دوستانمان در اشرف روشن باقی خواهد ماند.
مادر و پدرشما عنوان کتاب مشترک خود را «کارزاری دیگر» نامیدند و در آن جوانان فرانسه را به مبارزه فراخواندند، مبارزه برای حفظ دستاوردهای دموکراتیک. این شعار را مطرح کردند که « مقاومت کردن یعنی جرأت کردن، جرأت کردن یعنی خلق کردن». شعار ما نیز چیزی شبیه این است و شاید تکمیل کننده آن و میگوید «زندگی یعنی عقیده و مبارزه برای آن عقیده». اینها همان ایدهآلهای پدر و مادر شما بودند. به این ترتیب بود که یک نزدیکی فوقالعادهای بهوجود آمد. باید بگویم که ریموند و لوسی ابراک و شعلهای که بر افروختند هیچگاه خاموشی نخواهد یافت. ریموند و لوسی ابراک همواره با ما و بهخصوص با اشرفیها خواهند بود. آنها با دوستان ما در اشرف هستند و تلاش میکنند آنها را در این سختیها تشویق کنند. و ما برای این است که از آنها سپاسگزاریم.
