روباتها

در میان روباتهای جدیدی که به بازار عرضه شده، روباتهایی هستند که می‌توانند صحبت کرده، آموزش بگیرند و حتی دوست داشته باشند.
زمانی خواهد رسید که روباتها جزیی از زندگی روزمره انسان خواهند شد. کارهای ظریفی مانند نگهداری از کودکان یا کارهای پر قدرت، برای مقاصد شوم. البته روباتهایی که بتوانند از کودکان نگهداری کنند، هنوز مانده که به بازار بیایند، اما سالهاست که گفته می‌شود روباتها می‌توانند زندگی ما را تغییر دهند. در برخی محلهای کار، عملاً اینکار انجام شده است. اما در مورد روباتهای خانگی چطور؟ آیا آنها بالاخره به این نقطه رسیده‌اند. ؟
بسیاری از این‌روباتها به‌تازگی از آزمایشگاههای کشورهای اروپایی بیرون آمده و برای اولین بار در انگلستان به نمایش گذاشته شده‌اند. این روبات چه کارهایی را انجام می‌دهد؟
اطلاعات از طریق دوربین به آن داده می‌شود تا توپ را نگاه کند، به این معنا که او به‌دنبال یک چیز گرد و صاف است. سپس این اطلاعات حرکات او را هماهنگ می‌کند، تا بتواند دستش را دراز کرده و به مردم کمک کند. مثلاً به کسانی که ناتوانی دارند یا سالخوردگان. این اولین روباتی است که می‌تواند قیافه انسان را شناخته و نسبت به آن واکنش نشان دهد. خب، بگذارید ببینیم که او در مورد من چطور واکنش نشان می‌دهد. مردم جوامع ما در حال پیر شدن هستند. در آینده آنها با مشکلاتی مواجه خواهند شد. البته ما نمی‌خواهیم نقش خدا را بازی کنیم و انسان خلق کنیم. بلکه ما می‌خواهیم یک همدم و همراه مصنوعی بسازیم. مشکل با روباتهای موجود این است که آنها غیرمنعطف هستند و نمی‌توانند حرکات نرم را انجام دهند. روباتهای سفت و سخت نیاز به اطلاعات خیلی دقیقی دارند و اگر آنها اشتباه کنند، ممکن است به خودشان یا چیزهایی که لمس می‌کنند، آسیب برسانند. ولی روباتهایی مانند این، اگر درحال حرکت به چیزی برخورد کنند، آسیبی به خودش نخواهند رساند. این نزدیکترین چیز به انعطاف یک روبات است.
روباتهای خانگی ممکن است که هنوز چند سال با ما فاصله داشته باشند اما از هم‌اکنون آنها بسیار گویاتر، باهوشتر و احساساتی‌تر از قبل شده‌اند.
این روبات می‌گوید: «بیا بغلم. یواش، منو فشار نده».