زندانی سیاسی پویا قبادی از زندان قزلحصار
من بهعنوان یک کانون شورشی زیر حکم اعدام
که اگر امروز بیرون از زندان بودم وظیفهام این بود که پیشاپیش مردم بجنگم
از بن استخوان همراه با خلق قهرمان فریاد میزنم:
مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر!
بنام خدا و به نام خلق قهرمان ایران
درود بر قیامآفرینان ۴۰۴ که ۱۰روز پیاپی است خیابانها و شهرها را به تصرف خود در آورده و فریاد سرنگونی ولایت فقیه سرمیدهند.
درود بر شهیدان قیام از ملکشاهی و کرمانشاه تا ازنا و مرودشت که در مقابل ظلم قد برافراشتند و با خون خود راه گشودند. درود بر کانونهای شورشی و جوانان شورشگر که با تهور و بیباکی کمنظیر پیوسته حماسه میآفرینند.
نمیترسند و میترسانند. پاسداران خامنهای را به عقب میرانند. خلعسلاح میکنند و پاسخ آتش را با آتش میدهند. مراکز سرکوب و شهرها را تسخیر میکنند.
پس از گذشت ۱۲۰سال از نخستین عزم ملی برای به زیر کشیدن اتحاد ننگین شاه و شیخ و استعمار در صدر مشروطه که بهرغم همه جانبازیهای مجاهدین تبریز و جنگل ناکام ماند، پس از کودتای ۳متحد فوق علیه دولت مردمی مصدق در ۲۸مرداد و پس از اینکه خمینی در جریان یک بندوبست دیگر با غرب، حاصل رنج و خون ۲سازمان پیشتاز مسلح ـ مجاهدین و فداییها و مردم بپاخاسته را در سال ۵۷ دزدید، اکنون دیگر زمان پایان دادن به دههها شکنجه و قتلعام و هلاکت حرث و نسل فرا رسیده است. دیر نباشد که قهر سازمانیافته انقلابی، طومار جنایات رژیم را درهمبپیچد و در پروسه نبرد رهاییبخش برای تحقق انقلابی دموکراتیک، بقایای پهلوی و حامیان و بلندگوهای مبلغ آن هم برای همیشه تعین تکلیف و در زبالهدان تاریخ دفن شوند.
از این کُله تا آن کُله فرقی ندارد شیخ و شه
من پاسدار و پاسبان ایران به ایران دیدهام
من بهعنوان یک کانون شورشی زیر حکم اعدام که اگر امروز بیرون از زندان بودم وظیفهام این بود که پیشاپیش مردم بجنگم، از بن استخوان همراه با خلق قهرمان فریاد میزنم: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر! و سوگند میخورم در راه آزادی مردمم در برابر این رژیم اعدام و قتلعام هرگز سر خم نکنم. باشد که در پیشگاه خدا و خلق سر فراز باشم.
پیروز باد انقلاب دموکراتیک نوین ایران
درود بر ارتش آزادیبخش ملی ایران
زندانی سیاسی پویا قبادی - زندان قزلحصار - ۱۷/۱۰ / ۱۴۰۴
