تظاهرات ایرانیان در پاریس در گرامیداشت شهیدان قیام ۱۴۰۱ با شعار «نه به اعدام»
پاریس ـ ۲۱ شهریور ۱۴۰۵
مژگان جولایی
دوستان و یاران مقاومت. امروز ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ در سالگرد قیام ۱۴۰۱ گردهم آمدهایم. قیامی که نشان داد عشق به آزادی را نمیتوان با سرکوب، زندان و اعدام از میان برد. امروز میخواهیم صدای انسانهایی باشیم که جانشان در خطر است و خانوادههایی که چشم به راه عزیزانشان هستند و همراه با خانوادههای دادخواه در ایران فریاد میزنیم اعدامها باید متوقف شوند. از نه به اعدام میگوییم چون نمیخواهیم فردای ایران با مرگ و طناب دار رقم بخورد. میخواهیم فردای ایران فردای زندگی، آزادی و کرامت انسانی باشد. یاد همه جانباختگان قیام و سربداران راه آزادی را با احترام و عشق گرامی میداریم. آنها رفتند اما آرزویشان برای آزادی ایران باقی مانده است. از قیام تا مقاومت از نسلهای گذشته تا نسل امروز یک آرمان پابرجاست. ایران آزاد، ایران بدون شاه و شیخ. زنده باد آزادی.
دوستان با کمال خوشبختی به اطلاعتان میرسانم که هماکنون پیام خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران را میبینیم.
پیام به تظاهرات ایرانیان آزاده در گرامیداشت قیام ۱۴۰۱
مریم رجوی: باز هم صدای پای قیام در شهرهای ایران به گوش میرسد
ژیلبر میتران –رئیس فرانسلیبرته –بنیاد دانیل میتران
با سلام به همگی و سپاس از حضور شما در این روز که برای محکوم کردن اعدامها و سرکوب در ایران گردهم آمدهایم. مجازات اعدام که توسط دستگاه قضایی در ایران اعمال میشود یک موضوع مربوط به عدالت نیست. بلکه ابزاری سیاسی برای ایجاد رعب و وحشت در برابر هر گونه اعتراض، علیه جوانان، علیه هر گونه مخالفت با رژیم و علیه مردم این کشور است. از آغاز سال ۲۰۲۶ تاکنون نزدیک به هزار نفر در ایران اعدام شدهاند. این رژیم بهطور خاص فعالان سازمان مجاهدین خلق را هدف قرار داده است. آن هم پس از ثبت بیش از ۲ هزار مورد اعدام در سال ۲۰۲۵. همین سه ماه پیش در بیستم ژوئن گذشته یک تجمع بینالمللی در پاریس در اعتراض به سرکوب و اعدامها در ایران به شکلی عجیب و در آخرین لحظات توسط مقامات فرانسوی تحت شرایطی کاملاً زیر سؤال ممنوع شد. و امروز ما در اینجا در میدان تروکادرو گردهم آمدهایم تا این مبارزه را ادامه داده و گسترش دهیم. به یاد و احترام تمامی شهیدان. به احترام این نسل فداکار و برای این زنان، مردان و جوانانی که جان خود را در راه یک ایران آزاد و دموکراتیک فدا میکنند. شکستن سکوت امروز بهمعنای خواستن ارجاع پرونده تخلفات و نقض حقوقبشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل متحد است. آن هم پس از صدور ۷۲ قطعنامه محکومیت از سوی مجمع عمومی سازمان ملل و دیگر ارگانهای آن. این امر همچنین بهمعنای پذیرش تمام عواقب و پیامدهای اصل دو اعلامیه حقوقبشر و شهروندان است. یعنی حق مقاومت در برابر ستم بهعنوان یک حق بنیادین. همانطور که اخیراً پس از دادخواهی عادلانه برای سازمان مجاهدین خلق بهرسمیت شناخته شد تا از جامعه بینالمللی خواسته شود مقاومت ایران و جنبشهای سازمانیافته آن را که قادرند نارضایتیهای درونی را به اقدامی علیه یک حکومت تروریستی تبدیل کنند، بهرسمیت بشناسد و از آن حمایت کند.
مهین افشار
دوستان عزیز یاران مقاومت
دوستان عزیز، یاران مقاومت. امروز گرد آمدهایم تا چهارمین سالگرد قیام شجاعانه شهریور ۱۴۰۱ را گرامی بداریم. سلام بر شهیدان، مجروحان و زندانیان قیام ۱۴۰۱. قیامی که زنان شجاع ایران در صفوف مقدم ایستادند و بسیاری از اعتراضات را رهبری کردند. و نشان دادند که زنان و جوانان ایران قربانیان خاموش سرکوب نیستند، بلکه رهبران و معماران اصلی تغییرند.
دوستان عزیز، در شرایط حساس کنونی، در یکسو حکومتی قرار دارد که با بحرانهای عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دست و پنجه نرم میکند. و از سوی دیگر، مردمی که با وجود همه فشارها همچنان بهدنبال آزادی و عدالتند. اما آنچه بیش از هر چیز به ما امید میدهد، این حقیقت است که مقاومت ما برای پیروزی همه چیز دارد. رهبری پاکباز، تشکیلات قوی و منسجم، آلترناتیو قدرتمند، کانونهای شورشی قهرمان و جان برکف، و برنامه ۱۰ مادهای رئیسجمهور برگزیده مقاومت.
در انتها، خطاب به جانیان رژیم و ارگانهای سرکوب آن میگوییم: هر چقدر با بیکفایتیهای خود تازیانه فقر و نداری را بر تن مردم رنجور و ستمدیده ما فرود بیاورید، هر قدر بر تن کولبران کرد و سوختبران محروم بلوچ گلوله ببارید، هر چقدر از جوانان و شورشگران را به جرمهای واهی دستگیر، شکنجه و بالای دار ببرید، هر چقدر از پرداخت حقوق بازنشستگان، کارگران، پرستاران و معلمین دریغ کنید، و نهایتاً هر تعداد از مزدوران ارزشیتان را از ترس شورش مردم به جان آمده شبانه روز در خیابانها بچرخانید، اما از سرنگونی محتوم گریز نخواهید داشت. پیام ما به رژیم و حامیان او این است: آزادی و امید یک ملت بزرگ را نمیتوانید به بند بکشید. مردم ایران هرگز تسلیم نشدند و تا سرنگونی تمام ساختارهای سرکوب و دستیابی به جامعه آزاد و برابر پرچم مبارزه را بر زمین نخواهند گذاشت. نبرد مقدس ما برای ریشهکنی هر نوع دیکتاتوری از ایران، در کنار مسئول اول عزیز مان مهناز میمنت، ادامه خواهد یافت و تکتک ما برای نبرد حاضر حاضر می گوییم
شعار: حاضر! حاضر! حاضر
متشکرم.
پرنیان سرآمد
در کرج، شهری نزدیک به تهران، چند موتورسوار پرچمهای سازمان مجاهدین خلق ایران را برافراشتند. چند تصویر کوتاه، اما حرکتی پر از معنا در کشوری که چنین نمادی میتواند به قیمت جان انسان تمام شود. شجاعت آنها بینظیر است. در همان زمان رویداد مهم دیگری در خارج از ایران رخ داد. پس از سه دور رأیگیری که در چند کشور اروپایی برگزار شد، خانم مهناز میمنت بهعنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران انتخاب شد. با این انتخاب سازمان مجاهدین خلق عزم قاطع خود را برای سرنگونی فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران مجدداً تأکید میکند. رژیم آخوندی دیگر سازمان مجاهدین را یادگاری از گذشته نمیداند، بلکه آن را تهدیدی واقعی برای بقای خود میبیند
درود بر فدایی سلام بر مجاهد
زینت میرهاشمی -سر دبیر نشریه نبرد خلق و عضو کمیته مرکزی سازمان چریکهای فدایی خلق ایران
دوستان عزیز. ایرانیان آزاده، آزادیخواه. درود بر همه شما. ما در ماه شهریور هستیم. ماهی که یادآور خیزش انقلابی و خونینی است که به نام مهسا ژینا امینی و با نقش برجسته زنان به ثبت رسید. این جنبش همانند جنبشهای قبلی دستآوردهای مهمی داشته است. دستآوردهایی که امروز برای همه مردم ایران و جهان آشکار است. ضمن تشکر از برگزار کنندگان گردهمایی امروز که این فرصت را به من دادند، در ابتدا شصت و دومین سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران و انتخاب خانم مهناز میمنت بهعنوان مسئول اول این سازمان را شادباش میگویم.
بیاییم، بیاییم با هم تقویم را مرور کنیم. از شما یک سؤال دارم. کمک کنید. به گمان شما در جنبش ضددیکتاتوری از کدامین ماه در سال خورشیدی یاد کنیم؟ از بهمنماه ۱۳۴۹ و رستاخیز سیاهکل؟ از فروردینماه ۱۳۵۴؟
شقایقهای سرخ تپههای اوین تیرباران هفت فدایی و دو مجاهد خلق؟ از خرداد سال ۶۰ و بهمنماه خونین در همان سال؟ مرداد و شهریور ۶۷؟ تیر ۷۸ خرداد ۸۸ دیماه ۹۶ آبان خونین ۹۸ تیرماه ۱۴۰۰ شهریور خونین ۱۴۰۱ یا از دیماه ۱۴۰۴ تاریخ این سرزمین هنوز نوشته نشده است ما متعهد و مصمم به ایستادگی و مبارزه علیه استبداد مذهبی هستیم پس دست در دست هم تا پیروزی به پیش. سپاس که به من گوش دادید. تشکر.
ژان پیر برار-رئیس کمیته فرانسوی برای ایران آزاد –نماینده و شهردار سابق مونتروی
خانمها و آقایان، روز همگی شما بخیر. همه ما اخبار روز را دنبال میکنیم و میبینیم که ماه پس از ماه در ایران چه میگذرد. آنچه بدون شک از همه تاثیرگذارتر است این مردم ایران هستند که سرخم نمیکنند. مردمی که در مبارزه خود علیه آخوندها سرخم نمیکنند.
امروز یک واقعیت جدید وجود دارد. رژیم تروریستی تهران نام مخالفان اصلی خود را میآورد. مخالفان اصلی دیکتاتوری و ترور
آنها کسانی هستند که مقاومت را در داخل کشور هدایت میکنند. یعنی مجاهدین خلق ایران. این موضوع به ما شجاعت میدهد. یک پرسش بنیادی وجود دارد و ما که اینجا هستیم وظیفه داریم روشنگری کنیم تا پشتیبانی بیشتری از آرمان مردم ایران جلب کنیم. اگر مردم ایران ایستادگی میکنند، به لطف تمام این کانونهای مقاومت است که روی زمین فعالیت میکنند و با شجاعت در سراسر کشور میجنگند. کسانی که امروز مبارزه میکنند، از خطرات آن آگاهند. اگر تراکت پخش میکنند یا تصویر یکی از مسئولان رژیم را میسوزانند، میدانند که خطر بازداشت، شکنجه و اعدام وجود دارد. اما با این حال به نبرد ادامه میدهند. بسیاری از شما سرود پارتیزانها را میشناسید که در دوران جنگ در فرانسه توسط موریس دروئون نوشته شد. سرودی که در قالب خود توضیح میدهد چگونه وقتی یک رزمنده میافتد، بلافاصله رزمندهای دیگر از تاریکی بیرون میآید تا جای او را بگیرد. این دقیقاً همان چیزیست که امروز در ایران رخ میدهد. قربانیان زیادی در اثر سرکوب وجود دارند، اما یکی از چیزهایی که مرا بیش از همه تحت تأثیر قرار میدهد، این زنان و جوانانی هستند که در زندان و در راهروهای مرگ قرار دارند و از کسانی که هنوز بیرون هستند میخواهند پیام مبارزه با دیکتاتوری را منتقل کنند. چه قدر شجاعت لازم است وقتی در برابر چوبه دار و طناب اعدام قرار دارید، عقبنشینی نمیکنید. آنها پیش میروند و ایستادگی میکنند. این یک درس شجاعت فوقالعاده است. امروز مردم ایران گردان پیشتاز وارثان انقلاب فرانسه هستند. همانطور که ما در سالهای ۱۷۸۹ و ۱۷۹۳ بودیم تا اندیشهها را به چهار گوشه جهان ببریم. اندیشههایی که برای کسانی که با آنها میجنگیم خطرناک است. اگر آخوندها امروز اینگونه واکنش نشان میدهند، دقیقاً به این دلیل است که حق با ماست. مجاهدین خلق ایران حق دارند. آنها به هوش و شجاعت مردم خود اعتماد دارند. مردمی که از مواجهه با مرگ هراسی ندارند تا تلاشهای خود را به تلاشهای همه همرزمانشان پیوند زنند و دیکتاتوری را سرنگون کنند. پس ما که اینجا هستیم، عزم خود را به عزم برادران رزمندهمان در آنجا، مجاهدین خلق پیوند بزنیم تا ساعت رهایی ملت بزرگ ایران تعجیل شود. ملتی که جایگاه شایسته خود را در میان ملل جهان باز خواهد یافت.
پگاه جهانمیری
سلام میکنم و درود میفرستم به همه شهیدان از اولین شهید تا تکتک کسایی که تو قیام ۱۴۰۱ کشته شدند برای اینکه تو راه آزادی بودند. قیام ۴۰۱ واسه نه فقط من، واسه همهمون خیلی مهم بود. ما زنانی دیدیم که تو صف اول بودند. این به ما کلی امید داد و نشون داد که حرف خانم مریم رجوی درست بود که رژیم رو زنان ایران عوض میکنند. و بهخاطر همین هم هست که این رژیم تنبدنش میلرزه از زنها. این قیام ولی یه چیز دیگه هم بهمون نشون داد که مرز سرخ واسه آزادی نه شاه نه شیخ هست. انقلاب ایران ضد شاه از رژیم دزدیده شد و الآن هم این شاهیها میخوان بدزدنش. این دو تا عین هم هستند. فرقی ندارند و بهخاطر همین بود که تو این قیام شعار "مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر" زنده شد.
مرگ بر ستمگر چه شاه باشه، چه رهبر
محسن پویان مهر
درود میفرستم بهویژه به زندانیان سیاسی که از پشت دیوارهای زندان پیامهای مقاومت میفرستند. کسانی که هر کدامشان سرچشمه انگیزه و الگویی برای ما در این مبارزهاند و البته سرچشمه انگیزه و امید آنها همچنین متعلق به مجاهدین خلق است که نزدیک به ۶۰ سال است مبارزهیی خستگیناپذیر را علیه هر گونه دیکتاتوری، چه دیکتاتوری شاه و چه دیکتاتوری ملاها، ادامه میدهند. برای رسیدن به اهدافمان، ما به نیرویی نیاز داریم که آماده پرداخت بهای آن باشد، در برابر باجگیری سر خم نکند، به اصول خود وفادار بماند و از سازماندهی و ساختاری استوار در برابر رژیم ملاها و پاسداران برخوردار باشد. "
خوشبختانه مردم ایران در درون خود چنین نیرو و چنین سازماندهی را پدید آوردهاند. سازمانی که در برابر ملاهای زنستیز توسط زنانی شجاع رهبری میشود. جهان باید به احتیاط و سکوت خود پایان دهد، در کنار مردم ایران بایستد و مقاومت برجسته آنان را بهرسمیت بشناسد."
اصغر ادیبی –قهرمان ملیپوش فوتبال ایران، عضو شورای ملی مقاومت
به نام ایران و به نام آزادی. با سلام به هموطنان عزیزی که در هر شرایطی در گرما، در سرما برای رساندن صدای مردم ایران در هر شرایطی خودشون رو به اینجا میرسونند. اجازه بدید بهمناسبت اینکه امروز در سال ۱۴۰۱ رژیم جنایتکار عملی رو در مورد یک دختر کرد، یکی از هموطنان ما بدون هیچ جرمی انجام شد، بهشدت محکوم کنیم. ولی من ازتون اجازه میخوام که از زاویه دیگری به این قضیه نگاه بکنم. آیا جنایتی که اون روز کرد تنها جنایت رژیم بود؟ آیا در گذشته از سال ۱۹۶۰ و شروع مبارزه مسلحانه بر علیه رژیم بعد از تظاهرات عظیم امجدیه رژیم دست به یک جور کشتار زده بود؟ پس اگر چنین چیزی بود، پس چرا وجدان جهانی تا زمان قتل مهسا خفه خون گرفته بود؟ چرا هیچ صدایی شنیده نمیشد در مورد ۳۰ هزار زندانی سیاسی که در بند بودند؟ چرا از ۱۲۰ هزار شهیدی که در راه آزادی ایران جان خودشون رو فدا کردند، هیچ صدایی بر نیامد؟ ولی آیا چنین اعمالی توانست صدای آزادیخواهان مردم ایران و مخصوصاً مقاومت سازمانیافته اون رو خاموش بکنه؟ هرگز، هرگز، هرگز. برای اولین بار در تاریخ مبارزات نیرویی پیدا شده که میگه ما مبارزه میکنیم برای اینکه مردم ایران برای یک بار بتوانند آنچه را که میخواهند برای آینده خودشون انتخاب کنند. برای همین زنده باد آزادی، زنده باد جمهوری دموکراتیک ایران.
سارا نوری
از سال ۱۳۵۷ تاکنون زنستیزی در ایران صورت یک سیستم و ساختار را به خود گرفته است. با این حال در تمام این ۴۴ سال زنان ایرانی هرگز از مبارزه دست نکشیدهاند. چه در خیابانها، چه در دانشگاهها و چه در کنج زندانها. امروز زنان در ایران در برابر تبعیض ساختاری و قوانینی ایستادهاند که کرامت انسانی آنان را نشانه گرفته است. وقتی یک خانم تبدیل به ابزار سرکوب و تبعیض میشود، این حقوق بنیادی انسان، کرامت انسانی و برابرخواهی است که بر هر قانونی ارجحیت پیدا میکند. شعار زن، مقاومت، آزادی پیامی روشن در دل خود دارد. زنان پیشتازان این تغییر تاریخی هستند. آزادی جز از طریق مقاومت به دست نمیآید و هیچ جامعهیی بدون تحقق کامل و بیقید و شرط حقوق زنان دموکراتیک و آزاد نخواهد بود.
پیربرسی –رئیس حقوقبشر نوین فرانسه
بسیار خرسندم که شما را در اینجا در میدان حقوقبشر میبینم. میدانی که به خواست کسی که همراه با او مبارزه میکردیم یعنی فرانسوا میتران نامگذاری شد. همانطور که چرچیل میگفت: ما همه جا خواهیم جنگید. در کوهها خواهیم جنگید. در خیابانها خواهیم جنگید. در دریاها خواهیم جنگید. ما همیشه خواهیم جنگید. و بهویژه برای ما فعالان حقوقبشر، این مبارزه در سطح حقوقی و قانونی خواهد بود.
از همین دیدگاه، کتابی را به شما پیشنهاد میکنم که تازه منتشر شده و مطمئنم دربارهاش با شما صحبت نکردند. کتابی از ژان پیر اسپیتزر با عنوان «یک پرونده زیبا، یک آرمان بزرگ»
او همان وکیلی است که مجاهدین را از ردهای که در آن به ننگ تروریست متهم شده بودند، خارج کرد.
بنابراین از دل این مبارزه، آنها دیگر تروریست نبودند. همانطور که قاضی سابق ضدتروریست مارک ترویدیک اخیراً به آن اذعان کرد
به شما درود میفرستم و میگویم بهزودی میبینمتان و بیش از هر چیز یاد و خاطره کسانی را که قربانی این رژیم شدهاند گرامی میداریم. زنده باد مجاهدین خلق. بهزودی میبینمتان، دوستان عزیز.
ژان فرانسوا لوگاره –شهردار سابق منطقه یک پاریس، رئیس بنیاد مطالعات خاورمیانه
دوستان عزیز مقاومت ایران. هرگز مسأله ایران تا این حد در کانون توجه نبوده است. از سطوح عالی راهبردی گرفته تا موضوع تأمین منابع انرژی. این چالش بزرگ خاورمیانه و چالش بزرگ جامعه بینالمللیست. و برای چندین دهه است که ما در برابر این رژیم دیکتاتوری مذهبی که سرکوب خونینی را علیه مردم ایران پیش میبرد، دغدغه مخالفت و قاطعیت یکسانی داشتهایم.
در مواجهه با این وضعیت، پرسشی که همواره مطرح میشود این است: چگونه میتوان به یک تغییر پایدار در ایران دست یافت؟ امروز ما بار دیگر بر آن تأکید میکنیم. تنها یک راهحل وجود دارد: سرنگونی این رژیم و پایان دادن به این تئوکراسی بیرحم که برای حفظ خود در قدرت دست به ترور، کشتار و شکنجه زده است.
شورای ملی مقاومت ایران با طرح ۱۰ مادهای خود برای یک ایران آزاد که مورد حمایت مریم رجوی است و سازمان مجاهدین خلق ایران با کانونهای مقاومت خود روی زمین، بازیگران این اپوزیسیون هستند و چشمانداز یک جایگزین سیاسی را برای کشور پیش میبرند.
الکسیس مارتین –معاون شهردار نانتق
دوستان عزیز مقاومت ایران. من امروز بهعنوان معاون شهردار نانتق سخن میگویم تا پشتیبانی شهرم را از آرمان شما اعلام کنم. ما اینجا هستیم تا یک سخن ساده بگوییم: اعدامها در ایران باید متوقف شوند. هر هفته زنان و مردانی بهدلیل تظاهرات کردن و بهدلیل خواستن حق زندگی در آزادی و در یک کشور دموکراتیک اعدام میشوند.
آنها مجرم نیستند. آنها دانشجویان دختر و پسر و جوانانی هستند که میخواهند آینده خود را خودشان انتخاب کنند. ما نمیتوانیم ساکت بمانیم. ما خواستار توقف فوری اعدامها، آزادی زندانیان سیاسی و اعمال فشار واقعی از سوی فرانسه بر این رژیم هستیم.
نجیف بن عارفا - مشاور منطقه اوت دو سن
روز بخیر به همگی
سلام و درود ویژه به مردم ایران. من نجیب بن عارفا هستم، مشاور استانی و نماینده فعالان محیطزیست (اکولوژیستها) در استان او-دو-سن (Hauts-de-Seine).
هر رژیمی که دستور شلیک به فرزندان خود را صادر کند، خود را به لعنت و محکومیت ابدی دچار کرده است.
هدف سپاه پاسداران تنها حفظ خودش و ماندن در قدرت به هر بهایی است، حتی اگر به قیمت نابودی کشورش تمام شود و حتی اگر برای مهار شهروندانی که به ستوه آمدهاند، بذر وحشت بپاشد.
بنابراین، تنها راه برونرفت از این چرخه وحشت، نترسیدن است. این همان چیزی است که زنان و مردان ایرانی در برابر ملاها نشان دادند. آنها بهای آن را با جان خود پرداختند و خود را فدای تمام بشریت کردند و ما هرگز نباید آنان را فراموش کنیم. شجاعت آنها از بازداشتها، از شکنجهها و ترورها نیرومندتر بود.
لورانس توبیانا –رئیس بنیاد اقلیم فرانسه
از اینکه اینجا در کنار شما هستم، بسیار منقلب شدهام. من هر روز به یاد شما هستم. سکوت وحشتناک درباره مبارزه شما را دردناک و انزجارآور میبینم. اما اطمینان دارم که شما پیروز خواهید شد. زیرا با وجود همهچیز، شما ترسی به دل راه نمیدهید و این الگوی شجاعت به همه ما که میخواهیم برای دموکراسی بجنگیم، نیرو و جسارت میبخشد. شما سالهای بسیار زیادی است که دست به این مبارزه زدهاید و هرگز تسلیم نمیشوید.
علی الزرقان –رئیس شورای سوری -فرانسوی
دوستان عزیز، آزادگان. به نام شورای سوری فرانسوی و به نام فرزندان انقلاب سوریه از اینجا، از میدان حقوقبشر در پاریس، درود و قدردانی خود را به مقاومت ایران تقدیم میکنم. امروز در کنار شما ایستادهایم تا یک صدا علیه اعدامها در ایران و علیه هر منظومهای که جان انسان را مباح میشمارد و عدالت را به چوبه دار تبدیل میکند، بانگ برآوریم. از پاریس تا تهران و با گذر از دمشق، حلب و دیرالزور این را میگوییم و از سوی انقلاب سوریه به مقاومت مردم ایران همبستگی خود را اعلام میکنیم.
