استرون استیونسون: رژیم ایران در سایه جنگ، کارزار اعدام جوانان را تشدید کرده است

سایت ایشیو اینسایتز با انتشار مقاله‌یی از استرون استیونسون، نماینده پیشین پارلمان اروپا و از مسئولان کمیته بین‌المللی در جستجوی عدالت، به‌نقل از وی نوشت: «در حالی که جهان نظاره‌گر جنگ است، تهران جوانانش را به دار می‌آویزد».
استیونسون در مقاله خود با اشاره به شرایط جهانی و منطقه‌یی می‌نویسد: «جهان مبهوت جنگ غزه و اوکراین است، اما پشت‌پرده بحرانها، رژیم ایران کارزار اعدام‌های سیاسی را در مقیاسی تکان‌دهنده آغاز کرده و سکوت جامعه جهانی کر کننده است.
تنها هفته گذشته، رژیم مهدی خانکی، فارغ‌التحصیل ۲۶ ساله حقوق را به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران و شرکت در قیام سراسری ژانویه اعدام کرد. وی ماه‌ها شکنجه جسمی و روانی را تحمل کرد و در دادگاهی نمایشی محکوم شد.
ظرف چند روز، عیسی چاری، کارگر ۳۷ ساله بلوچ و پدر دو فرزند، پس از ۷ ماه انفرادی و امیرحسن اکبری‌منفرد، دانشجوی ۲۲ ساله حسابداری، پس از شکنجه برای اخذ اعتراف اجباری، به اتهام مشابه به اعدام محکوم شدند.
وحشت بیشتر شد: رژیم دو معترض جوان، امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی را در میدان علیخانی اصفهان، دقیقاً جایی که قیام ژانویه فوران کرده بود، در ملأعام به دار آویخت.
مردم برای جلوگیری از اعدام شعار «شرم بر شما» سر دادند و نیروهای امنیتی به آنها حمله کردند. ویدئوها صدای تیراندازی را ثبت کرد. عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی نیز پیش‌تر اعدام شدند. هدف رژیم ایجاد وحشت است.
این اعدامها همزمان با سی‌و‌هشتمین سالگرد قتل‌عام ۱۳۶۷ است که ۳۰ هزار زندانی سیاسی عمدتاً از مجاهدین در گورهای دسته‌جمعی ناپدید شدند. معماران آن جنایت امروز در رأس رژیم هستند.
اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه رژیم، با هشدار درباره مجاهدین، ترس عمیق رژیم از قیام دیگر به رهبری کانون‌های شورشی را آشکار کرد.
استیونسون می‌نویسد: رژیم از اپوزیسیون سازمان‌یافته بیشتر از دولتهای خارجی می‌ترسد و هر اعدام برای حذف کسانی است که می‌توانند خشم عمومی را به تغییر دموکراتیک تبدیل کنند.
او می‌افزاید: سازمان ملل بیانیه می‌دهد، اتحادیه اروپا نگرانی ابراز می‌کند اما کانال دیپلماتیک را حفظ می‌کند، و واشنگتن فقط از هسته‌یی و موشکی می‌گوید. مماشات همیشه تهران را تشویق کرده است.
به گفته نویسنده، شورای حقوق‌بشر باید جلسه اضطراری برگزار کند، گزارشگر ویژه تقویت شود، مکانیسم دائمی برای جمع‌آوری شواهد ایجاد شود و اتحادیه اروپا قضات مرگ را تحریم و سفرای رژیم را اخراج کند.
رسانه‌ها باید هر اعدام را در صفحه اول پوشش دهند. مردم ایران با وجود گلوله و شکنجه شجاعت نشان داده‌اند و شایسته همبستگی و اقدام هستند، نه فقط سخنرانی دلسوزانه.
اگر دموکراسی‌ها در حالی که جرثقیل‌های تهران جوانان را به دار می‌کشند چشم برگردانند، تاریخ نه فقط جنایت جلادان، بلکه همدستی ساکتان را ثبت خواهد کرد.